Oude Warande
Tilburg
park
sterrebos
Lustwarande


Oude Warande ♣ sterrebos & park

Warande, kleine metalen plattegrond tegn boom

Plattegrond Oude Warande
op boomstam.
Op de grotere plattegrond:
[] = bij de oostelijke ingang
[P] = Warandelaan, universiteit

Speeltuintjes voor de heersende klasse

lusthof – warande – lustwarande

In de loop van de 18e eeuw begonnen figuren uit de heersende klasse in West-Europa het amusant te vinden om dorpen hun meent(en) afhandig te maken. Inderdaad, 'gewoon' door die 'gemene' gronden op te kopen. (In Engeland hadden dorpen ook hun eigen commons.)

Het geld daarvoor hadden de dames en heren gespaard en moeizaan bijeen geschraapt door generaties lang krom te liggen. Hertogen en jonkvrouwen en bisschoppen bewerkten het land, leefden sober en gaven weinig uit aan eten. En al helemaal niks aan iets anders! Dus niet aan paarden, kastelen en legertjes.
Oeps, ik geloof dat ik nu een beetje zit te kutten!  :)

Nu ik toch bezig ben: op deze erbarmelijke wijze konden ze voorzien in hun eerste levensbehoeften. Zoals daar waren: fazantenvlees, wild zwijn, herten, hazepeper, konijnen en de hele bende. Kortom alle beesten en gerechten waarvan je met je werkhanden af moest blijven als je geen heer, graaf, hertog, bisschop of andere door Sjaak de Schepper of hullie Opoe uitverkoren übermensch was.

Deze voorname en belangrijke mensen, die het vanaf de Merovingen voor elkaar hadden gekregen dat ze werden beschouwd als super & über & 'edel', korter gezegd: de adel, die adel ging leuke dingen doen op die geprivatiseerde gronden.

Gepri…? Geprivatiseerde gronden? Wat modern! Wat zeg ik? Postmodern! Bijna zoals het kapitalisme in een parasitair stadium. Al een paar decennia zijn vergelijkbare hobby's in de mode. Je kiest Amsterdam uit, propt het vol geld en dure panden, en dwingt de unpeople op te zouten.

Of je vergadert met een clubje (grote) middenstanders en koopt van de gemeente(!) 'gewoon' alle grond, inclusief 'openbare weg', in en bij een winkelcentrum. Vervolgens hang je dat vol met camera's en laat er 'security' patrouilleren. Alles wat je niet bevalt, laat je 'gewoon' buitenschoppen: mensen met een fiets (aan de hand!), daklozen en mensen die er 'niet netjes' uitzien. In Groot-Britannië schijnt de omvang en ook de schofterigheid van dat verschijnsel enorm te zijn.

Grotto in midden van Warande

In 't midden, links in de cirkel: de Grotto.
Inderdaad, onzichtbaar!  ;)
(De aanduiding bij 'mes en vork' is fout.)

[wordt nog aangevuld - de rest (in kleinere letters) is gejat van Wikipedia en moet ik nog vervangen of herschrijven.]
Sterrebossen vormen een element uit de barokke tuinarchitectuur en raakten in de achttiende eeuw in zwang. Ze waren bij uitstek geschikt voor de jacht, omdat vanuit het middelpunt het overstekend wild op alle paden kon worden waargenomen. En gemakkelijk kon worden neergeknald door de voorvaderen van Prins Bernhard, een beruchte meisjes- en dierenjager. Hatelijk dank.

Een sterrebos werd bij voorkeur aangelegd op een glooiend terrein. Vanuit het midden kon men aan het eind van de lanen de lucht zien.

Over sterrebossen en sterremos

.

Veel sterrebossen hebben hun oorspronkelijke opzet verloren, maar de naam sterrebos behouden. Een goed geconserveerd sterrebos is de Oude Warande bij Tilburg. (Voor andere sterrebossen: zie Wikipedia)


Lustwarande

Fluitekruid op tumblr.com

In de weblog van Jasper Griepink
Fluitekruid (Anthriscus sylvestris)
met een toefje paardebloem en zuring
(eens kijken of ik mag blijven dieplinken)

Lustwarande 2017 | Disruption – Remapping Nature

zaterdag 2017-06-24

Vandaag, zaterdag 24 juni vindt in de Warande de opening plaats van 'Disruption'.

In het Brabants Dagblad van vrijdag 23 juni een mini-artikel door Joost Goutziers: Buitenexpo Lustwarande: luisteren naar seksende slakken in het Sterrenbos. De titel met het afgrijselijke kleuterwoord 'seksen' in de betekenis van vozen, vrijen of vet viespeuken, slaat op de geluidscollage van Paul Geelen.

Gisteren al wist Goutziers dat het 'spraakmakend' is, dat geknisper van de slakken. Knap!

Van de 10 'internationale kunstenaars' die exposeren op Disruption noemt Goutziers nog een tweede: Jasper Griepink. Ik heb z'n blog doorgenomen. Hij lijkt me een reïncarnatie van alle in de het multiversum zwevende hippiezielen samen. Gebruik zijn poging tot navigatiemenu (linksonder) door een jaartal open te klikken en vervolgens een van de getoonde onderwerpen/titels te kiezen.

Ondanks mijn ideologische afkeer van het hippiedom vind ik 't een boeiende blog. Compleet knettergek en grappig. Bovendien met veel aandacht voor flora en andere fleurige planten. Zelfs met het fluitekruid! (Daar kom je als volgt. Linksonder -> Blog -> 2014 -> A Moral Ritual -> In Search of a Moral Ritual -> 3e foto van boven)

Speciaal voor J_Beej: Jasper Griepink - 'Laya Papaya's Public Bath - 2013, eindpresentatie Piet Zwart Institute

Het artikeltje in het BD besluit met een videootje met wat vage stukjes over onder meer IKEA-boompjes en verbrande olijfboompjes en met geluidjes van een irritant pianootje.


Reactionaire spelling

Sterrebos of sterrenbos?

Liefhebbers van de Groene Spelling en het Groene Boekje geven de voorkeur aan sterrenbos. Zij zijn braaf en conformeren zich aan de regel dat je in verbindingen van twee zelfstandige naamwoorden, een tussen-n schrijft. (Daarop zijn - het zal eens niet - uitzonderingen. Een belangrijke uitzondering is: als het eerste deel niet 1 maar 2 meervoudsvormen heeft, vervalt de tussen-n. Bijvoorbeeld: gedachten & gedachtes, dus: gedachtegang, gedachtegoed.

De Witte Spelling met haar Witte Boekje (waar Uw Superharkje fan van is) vindt dat die tussen-n niet moet, maar mag. De tussen-s is 'vrij', optioneel, naar keuze. En zo hoort het, want je hoort 'm bijkans nooit! Het Witte Boekje is in oktober 2015 opgevolgd door Spellingwijzer Onze Taal. Voor snelle meisjes (m/v) is er de Snelspelwijzer Onze Taal.

M'n opmerking over hoe je de taal hoort, verraadt mijn mening over spelling in het algemeen. Ik vind dat de spelling van woorden zoveel mogelijk de uitspraak ervan moet benaderen. Dat is tof voor degenen die het Nederlands willen en/of moeten leren. Oké, er zijn belangrijkere dingen op de wereld, én er zijn ook goeie argumenten voor het nooit never nie wijzigen van spellingsregels.

Bijvoorbeeld dat het zwaar kut is voor de meeste anderen, want die moeten jaren, of zelfs hun leven lang wennen aan de veranderingen. Kado is een veelzeggend voorbeeld van het niet kunnen of willen wennen aan die Franse rommel. Je gelooft me niet, hè? Nou, dan geef ik je dit cadeau… kado.

Maar… als je dan tóch besluit de spelling te veranderen, doe het dan goed. Ga dan 'met de uitspraak mee'. En vereenvoudig de taal(regels), waar mogelijk. Voor mijn part voorzichtig en gematigd.

Er ging een taalcommissie aan de gang. Ingesteld door de Belgische en de Nederlandse Staat samen. Er was een 'voorkeurspelling' en een 'toegestane spelling'. De toegestane spelling was vooruitstrevend, in die zin dat veel c's k's werden. Soms zelfs een s! Op het vroegere gebouw van de Openbare Bibliotheek aan het Koningsplein in Tilburg, prijkte in grote, goudkleurige letters: Kultureel Sentrum. Yes! Wreed! Supergeil! Verzeihung, ik liet me even gaan.

En wat denk je dat die fucking commissie doet? De toegestane spelling afschaffen, alles wat een beetje modern was, terugdraaien – ja, voor hele volksstammen was dat terug in de tijd! – en De Mensen opschepen met een spelling… je zou bijna zeggen: uit de Franse Tijd.  ;-) Voor dat soort (taal)politiek, gericht tegen vooruitgang, is er een mooi Frans (scheld)woord: reactionair. Wat mij betreft: tweewerf bah! O ja, en op deze site lees je natuurlijk sterrebos, behalve wanneer ik iets of iemand citeer.