Kunst Muziek Flora | blog uit het bos

Bijgewerkt op 2021-11-12 om 11:10:37 door Harrie

Kunst – muziek – flora

Harrie Baken in het Bos, 2004, Oude Warande, Tilburg, foto Marja van der Pasch
Harrie Baken in het bos, 2004, Oude Warande, Tilburg (foto: Marja)

Mijn blog ‘Berichten uit het bos’ wordt een chaotische verzameling blogposts en webpagina’s over de flora in en om Tilburg, over kunst (vooral hedendaagse beeldende kunst) en muziek (hardcore punk, freejazz en minimal music).

harricot en haricots verts

Tot half 2019 stonden er een paar losse berichten over flora, kunst en muziek op m’n oude website harricot.nl. Mensen die m’n site zochten met de term ‘harricot’ vonden voornamelijk ingeblikte boontjes. Zoekmachines bleven hardnekkig veronderstellen dat de naam op sperziebonen sloeg, jarenlang.

Eigenlijk klopte het ook. Ergens rond 2001 stelde Marja me aan iemand voor die al wist dat ik vegetariër was. Reactie: “Ah, harricot!”. Dat werd m’n bijnaam, gebruikersnaam en later ook de naam van m’n hobbywebsite.

Wegens de gebleken onbruikbaarheid van de naam heb ik harricot.nl opgedoekt. Hij zit wel ‘voor eeuwig’ in het archief van de WayBack Machine: harricot.nl.

Stukken van die oude site ga ik recyclen, zoals fragmenten over Flora (zowel de godin als de planten), over ’n paar tentoonstellingen in museum De Pont en over de te gekke tuin van dat museum.

Kunst, muziek, flora en de rest

De bruikbare brokstukken ga ik dus geleidelijk naar hier verplaatsen. Verder wordt het ook hier gewoon weer een wirwar van berichten over vooral kunst, muziek en flora. Met hier en daar wat geschiedenis, een vak dat helaas en gelukkig over alles gaat.

Filatelie

Soms sleep ik er zelfs wat postzegels bij – dat kan ik niet laten. Ik lijd een beetje aan filatelie, een (redelijk prettige) stoornis in mijn harses.

Een informatieve site die werkelijk barst van de postzegels is boerenlandvogels.nl. De postzegels dienen daar als illustraties bij het onderwerp van de site, namelijk het milieu en de totale vernieling daarvan door de kapitalistische productiewijze overal op deze planeet. Ja, en uiteraard door de ideologie die daar bij hoort: het liberalisme, opgevolgd door het neoliberalisme.

Een leuk voorbeeld van de postzegels op boerenlandvogels.nl is een zegel met de great tit erop. Dat is een vogel die het grootste deel van het jaar samen met haar toegewijde gozer op mijn balkon nestelt, en hier koolmees heet en rupsen eet. Onder meer de eikenprocessierups, die een eindje verderop de zomereiken in de Oude Warande bevolkt. Naaste familie van de great tit heet – nog poëtischer – blue tit. Da’s de pimpelmees.

Aaron Curry, Vvirgins, 2011, Lustwarande, Raw
Aaron Curry, Vvirgins (2011)
Lustwarande 2011: ‘Raw’

Taal

Taal en taalkunde vind ik ook keivet, al heb ik er veel te weinig tijd voor.
Af en toe zal ik een gedicht doorplaatsen, bijvoorbeeld van Neerlandistiek, online tijdschrift voor de neerlandistiek’, een veelzijdig blog over Nederlands.

Laat ik beginnen met een gedicht dat ik ken uit mijn hbs-tijd: De blauwbilgorgel van C. Buddingh’.

Blauwe bil Simone Rops, 2018, Instagram
Blauwe bil, misschien van de blauwbilgorgel
De blauwbilgorgel

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!
 
Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

De blauwbilgorgel (1943)
  C. Buddingh’

Noam Chomsky

Bij onderwerpen als filosofie en de ideeën van Noam Chomsky komt taal natuurlijk ook ter sprake. Maar de meeste aandacht krijgt taal van mij op de website van Tekstbureau TekstBaken.

Dat heeft overigens weinig met wetenschappelijke taalkunde te maken, maar alles met praktische zaken als scriptiecorrectie en het proeflezen van manuscripten. De meeste berichten uit m’n bos zullen dus gaan over kunst, muziek en flora, en andere leuke dingen.

Kunst

Af en toe gooi ik hier ‘wat kunst’ neer, dingen die ik leuk vind en half toevallig tegenkom. Bijvoorbeeld over de tentoonstellingen in museum De Pont in Tilburg, een geweldig museum. (Tot en met zondag 16 juni 2019 exposeert exposeerde Richard Long er.)

Van mijn bezoeken aan De Pont heb ik nog foto’s op oude harde schijven rondslingeren, ook uit de tijd dat ik er weleens met Marja vertoefde. Daarvan zijn er vast wel wat geschikt om mee ‘achteruit te bloggen’, terug in de tijd dus.

Lustwarandes in de Oude Warande

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele Lustwarandes tussen 2004 en 2019 heb ik foto’s. Daarvan staan er 3 op deze homepage, ter versiering. Op den duur vervang ik ze, want ze hebben inmiddels hun plaats gekregen op de pagina’s over de Lustwarande waar ze bij hoorden.

Marja

Marja was er na 3 december 2008, 00.02 uur, niet meer. Dat was heftig, en dat bleef ‘t nog een paar jaar. M’n geliefde weg, en welbeschouwd was ze eigenlijk ook de enige echte maat geweest die ik in 2008 nog had. (Gelukkig raakte ik vanaf 2013 bevriend met Ad. Maar in 2020 is ook hij overleden.)

Wat kunst betreft gingen Marja en ik naar Beaufort (een tentoonstelling langs de hele kust van Bels, tot aan De Panne), naar Amsterdamse musea, Rotterdam, Arnhem (ja, mode, echt wat voor mij, maar ja, maar ja, Marja had ook modeacademie gedaan en ontwierp en maakte haar eigen kleren en die van sommige anderen ook), enkele van de Lustwarandes en natuurlijk redelijk vaak naar museum De Pont.

(Er waren ook lange periodes dat ze ziek was. Dan waren we al blij als we een stukje Moerenburg konden doen.)

Weer naar De Pont

Na een tijdje ben ik weer geregeld naar De Pont gegaan. De eerste kleine serie daarover bestaat uit 6 foto’s van werk van Mark Wallinger in 2011.

Nóg ouder dan de foto’s uit de tijd van Marja zijn de negatieven van de foto’s die ik samen met Stip heb gemaakt. Ze was (en is nog steeds) kunsthistoricus en ik heb toen veel van haar geleerd. Dat was in de jaren 80 en 90. We gingen naar het SMA (bijvoorbeeld naar de tentoonstelling Frank Stella in 1987/’88), het MuHKA/M HKA in Antwerpen, het museé d’Orsay in Parijs, en naar de Fundació Joan Miró in Barcelona.

De foto’s uit die tijd moet ik laten digitaliseren om ze vervolgens online te kunnen zetten. Ik ga m’n hele doos negatieven naar de fotograaf brengen.

Kunst in de Tilburgse buitenlucht

Ugo Rondinone, Jahrestage (2004), Lustwarande, Tilburg
Ugo Rondinone
Jahrestage (2004)
Lustwarande 2004
(foto: Marja)

Ook gewoon buiten is er in Tilburg is er natuurlijk kunst te vinden (zoals die overzichtelijk op Kunstbuitenbinnentilburg.nl stond, maar die site wordt niet meer onderhouden). Pas in 2021 kwam in erachter dat de zojuist genoemde site over kunst in de Tilburgse openbare ruimte is verhuisd naar/vervangen door: Cupudo.nl.

Gewoon kunst op straat dus en ook op het universiteitsterrein, tegenwoordig naar Latijns en vooral Amerikaans voorbeeld campus genoemd. Fucking cool.

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele Lustwarandes tussen 2004 en 2019 heb ik foto’s. Daarvan staan er 3 op deze homepage, ter versiering. Ik moet ze nog vervangen, want ze hebben inmiddels hun plaats ook gekregen op de pagina’s over de Lustwarande waar ze bij hoorden.

Lustwarande

Bijna elke zomer staan er sculpturen in de Oude Warande, het sterrebos in Tilburg-West waar de stichting Lustwarande al sinds 2000 tentoonstellingen organiseert. Over de beelden en hun scheppers informeer ik me, en aan de hand van eigen foto’s maak ik overzichten van de jaarlijkse Lustwarandes.

In de zomer van 2019 was er Delirious met werk van 25 kunstenaars uit alle windstreken.

Over Delirious (geweldig, vond ik) heb ik tijdens de expositie ook zelf een blogpost geschreven met de ongelooflijk originele titel Delirious, Lustwarande 2019. Het was veel werk (en is eigenlijk nooit af), maar wel een tof karwei. En… nog nooit zo’n drukbezochte pagina gehad. [Naschrift: het bezoek Delirious is in 2021 overtroffen door dat aan STATIONS, in 2021. En dan te bedenken dat die site niet eens af is. Foei.]

Sofie

Selfie after self-beheading trick-photography, 19th century
Selfie after self-beheading

In de categorieën filosofie en geschiedenis speciale aandacht voor Afrika, (neo)kolonialisme, vrouwenstrijd, klassenstrijd, anarchisme, Michael Bakoenin, Emma Goldman, Noam Chomsky, David Graeber, Voltairine de Cleyre, Karl Marx, Friedrich Engels, Peter Kropotkin, Louise Michel, de communards van de Parijse Commune, de opstandelingen van Kronstadt en de inwoners van de Vrije Zone. En andere dappere of briljante schavuiten en vechters tegen de uitoefening van macht over de ander. En voor de afschaffing van de Staat en van het privébezit van de productiemiddelen. (Inderdaad, er is nog zat te doen.)

Flora

Peter Rogiers, zonder titel, 2004, staal en spuitverf, Lustwarande
Peter Rogiers, zonder titel, 2004
staal en spuitverf – Lustwarande 2004
‘Disorientation by Beauty’
Foto door Marja van der Pasch

Flora – wilde planten. Nou ja, ‘wilde planten’, omschrijf dat maar eens. Ook het begrip ‘inheemse flora’ is nauwelijks bruikbaar.

In de loop van duizenden jaren komen er planten bij en verdwijnen er weer. (In het geval van de Lage Landen gold dat komen en gaan ook voor de lappen grond waarop ze groeien! Trouwens, als je maar ver genoeg terug reist in de tijd, groeide er ‘vroeger’ helemaal niks. Nergens niet! :)

Laten we de etiketten wild en inheems maar soepel gebruiken, want anders sluit je al gauw veel plantensoorten uit die in de Lage Landen allang zijn ingeburgerd.

‘Nieuwe’ planten zijn niet alleen al door die gekke ouwe Romeinen meegebracht.
Ze komen ook aanwaaien door de aanvoer van zaden (‘adventiefplanten’, bijvoorbeeld via treinverkeer) en door het kweken van allerlei varianten (cultivars).

Sommige van die gekweekte varianten verspreiden zich op eigen houtje en kunnen door kruising ook nieuwe soorten opleveren.

Foute flora

Steeds vaker duiken hier en daar (mooie maar soms opdringerige) exoten op, onder meer doordat alles en iedereen heen en weer racet op de aardkloot.

Zie bijvoorbeeld dit lijstje van 10 invasieve exoten in het gebied ‘Nederland’ (7 dieren en 3 planten) of deze officiële Unielijst met alleen al 23 plantensoorten.

Twee tamelijk recente, erg stompzinnige activiteiten zijn overigens veel schadelijker dan het heen en weer racen over de aarde.

Grond rondstrooien

Ten eerste is er het ‘grondverzet’ voor de aanleg van fietspaden, autowegen, woonwijken et cetera. Dat gebeurt zonder enige kennis over welke plant dan ook.

Ook wanneer de dieselbusjes versierd zijn met grote maar vooral groene letters die woorden vormen als ‘Milieudienst’, ligt er op het dashboard géén flora. Japanse duizendknoop? Nóóit van gehoord…

Gevolg: de prachtige Japanse duizendknoop komt bijna overal terecht. Dat had helemaal niet zo’n ramp hoeven worden. Hij groeit immers al bijna 200 jaar op z’n gemak in de Lage Landen. Rond 1980 (tijdelijk!) ook in mijn eigen achtertuin in Tilburg, 3 meter hoog.

Sinds kort noemt men deze duizendknoop (Perzikkruid en Varkensgras en zelfs Boekweit – maakt je broek wijd – zijn er familie van) een horrorplant. In een schier eindeloze stroom ‘nieuwsberichten’ in zowel plaatselijke als landelijke sufferdjes speelt hij de hoofdrol.

Soms krijgt medicus en florist Philipp Franz von Siebold postuum de schuld, en iemand wijst zelfs de klimaatverandering aan als oorzaak. Leuk gevonden! Maar bullshit.

In het artikeltje De Duizendknoop lacht Rotterdam uit stond op 20 september 2019 voor de afwisseling eens het nuchtere antwoord op de ‘schuldvraag’: “Verspreiding gebeurt door het verplaatsen van grond of maaiafval van de plant.” Kortom: leve de Japanse duizendknoop en weg met de graafmachines van wegenbouwers en al dan niet geprivatiseerde “milieudiensten”.

Zaadbombardementen

De tweede tamelijk recente activiteit is begrijpelijk, maar net zo dom. Ik vond de – ook al recent verspreide – korenbloemen al zo raar, zo groot en knalblauw. En dan de rest nog. Bermen vol Muskuskaasjeskruid, Cichorei en Phacelia, die lila bijenvriend en groenbemester, en wat al niet!

Jazeker, dacht ik, het is een vriendelijk gezicht in de bermen, daar tussen de deprimerende, altijddurende stroom heilige koeien van blik. Ja, die op wielen. En misschien zijn al die fleurige bloemenmengsels wel tof voor insecten (en dus voor alle dieren). Maar het zat me niet lekker, die al te feestelijke bloemenpracht. Verdacht!

En inderdaad, het blijkt een list! Het is kut met gebakken kweeperen! Via Vroege Vogels kwam ik terecht op NPO Radio 1: “Zaadbommen zijn erg populair maar bevatten verkeerd zadenmengsel” (kopie op archive.org). Bijzonder verhelderend. Luister vooral ook naar de 2 geluidsfragmenten. (Voor als je haast hebt een kleine spoiler. De korenbloemen worden uit onder meer Tsjechië geïmporteerd en daar bij het kweken geselecteerd op… jawel: groot & knalblauw.)

Muziek

Oude Warande - Beukenlaan naar Grotto
Oude Warande (2015) Beukenlaan naar Grotto

Muziek – hardcore, graag! Hardcore punk (zoals NYHC), hardcore freejazz, hardcore minimal music – hardcore is altijd tof! (Zolang het woord happy er maar niet voor staat.  :)

Misschien wordt de afdeling muziek wat magertjes, want ten eerste moet het wel héél vest spul zijn, wil ik er in m’n eentje naartoe gaan en ten tweede is het ‘aanbod’ niet veel soeps.

013 en ook de Hall of Bah zijn ronduit kut, pulp, commerciële junk, en op het programma van PaRaDoX zie ik ook veel mainstream gezeur. Nou ja: dat ‘ten eerste’ en ‘ten tweede’ samen, dat is natuurlijk de garantie da’k thuis blijf. :)

O, w8, ik vergeet altijd weer dat in de Little Devil weleens een knoerhard hardkoor zingt, zoals Milkman. In de gaten houden, Baken.

Menu

home | overzicht | Oude Warande | Lustwarande 2021 – STATIONS | LW 2019 | LW 2018 | LW 2017 | LW 2016 | LW 2015| LW 2011 | Lustwarande 2004 | Mark Wallinger | Dan Weiss | Richard Long | archieven | WP-app | logboek | dagboek | validator | harrie@harriebaken.nl