Kunst Muziek Flora | blog uit het bos

Kunst – muziek – flora

Harrie Baken, bos Oude Warande, kunst in 2004, foto Marja
Harrie Baken in het bos, 2004
Oude Warande, Tilburg (foto: Marja)

Mijn blog ‘Berichten uit het bos’ wordt een chaotische verzameling blogposts en webpagina’s over de flora in en om Tilburg, over kunst (vooral hedendaagse beeldende kunst) en over muziek (vooral hardcore punk, freejazz en minimal music).

Uiteindelijk wil ik in de berichten uit het bos verwerken wat er ooit stond over kunst, muziek en flora op harricot.nl. (Die domeinnaam heb ik opgezegd wegens de zoektechnisch gezien ongelukkige naam.)

Sommige stukken van m’n oude site zijn te ‘recyclen’. Dat geldt in ieder geval voor de pagina’s of berichten over de godin Flora, over ’n paar tentoonstellingen in De Pont en over de museumtuin van De Pont. Die brokstukken ga ik geleidelijk naar hier verplaatsen.

Behalve kunst, muziek en flora ook…

Dit blog wordt dus een wirwar van berichten over vooral kunst, muziek en flora. Maar ook aan filosofie verwante onderwerpen zullen hier en daar de kop opsteken. Soms sleep ik er ook wat postzegels bij – dat kan ik niet laten. Ik lijd een beetje aan filatelie, een (redelijk prettige) stoornis in mijn harses.

Een leuke en nuttige site die werkelijk barst van de postzegels (die er dienen als illustraties bij het onderwerp, namelijk het milieu en de vernieling ervan) is boerenlandvogels.nl. (Bijvoorbeeld een zegel met de great tit erop. Dat is er eentje die samen met haar toegewijde gozer op mijn balkon nestelt, en hier koolmees heet en rupsen eet.)

Aaron Curry, Vvirgins, 2011, Lustwarande, Raw
Aaron Curry, Vvirgins (2011)
Lustwarande 2011: ‘Raw’

Taal(kunde) vind ik ook keivet, al heb ik daar veel te weinig tijd voor. Af en toe zal ik een gedicht doorplaatsen, bijvoorbeeld van de site/het blog van ‘Neerlandistiek, online tijdschrift voor de neerlandistiek’. Of een gedicht dat ik ken uit mijn hbs-tijd, zoals De blauwbilgorgel van C. Buddingh’.

De blauwbilgorgel

Blauwe bil Simone Rops, 2018, Instagram
Blauwe bil, misschien van de blauwbilgorgel!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

De blauwbilgorgel (1943), C. Buddingh’

Bij onderwerpen als filosofie en Chomsky speelt taal natuurlijk ook een grote rol. Maar de meeste aandacht krijgt taal van mij op de site van Tekstbureau TekstBaken. Die site heeft overigens weinig met wetenschappelijke taalkunde te maken, maar is gericht op praktische zaken als scriptiecorrectie en het proeflezen van manuscripten.

Literatuur voor ‘de lijst’

Een onderwerp dat wel met taal te maken heeft maar niet op TekstBaken thuishoort, is literatuur, zoals de romans en andere fictie die Max en andere middelbare scholieren moeten lezen voor ‘de lijst’. Daarvan ga ik hier ergens een eh… juist, een lijst maken. Met verwijzingen naar boekbesprekingen, blogs en vlogs.

Berichten uit het bos over…

Kunst

Kunst – bijvoorbeeld de tentoonstellingen in museum De Pont in Tilburg, een geweldig museum. (Tot en met zondag 2019-06-16 exposeert Richard Long er!) Van mijn bezoeken aan De Pont heb ik nog foto’s op oude harde schijven rondslingeren, ook uit de tijd dat ik er weleens met Marja vertoefde. Daarvan zijn er wel wat geschikt om mee ‘achteruit te bloggen’, terug in de tijd.

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele eerdere Lustwarandes (2004, 2011, 2018) heb ik foto’s. Voorlopig slinger ik er hier en daar een paar neer, ter versiering. Maar daar komt meer structuur in, beloofd.

Toen Marja er na 3 december 2008 niet meer was, heb ik na een tijdje mijn Pont-bezoeken hervat. De eerste kleine serie daarover bestaat uit 6 foto’s van werk van Mark Wallinger in 2011.

Nóg ouder zijn de negatieven van de foto’s die ik samen met Stip heb gemaakt. Ze is kunsthistoricus en ik heb toen veel van haar geleerd. Dat was in de jaren 80 en 90. We gingen naar het SMA (bijvoorbeeld naar de tentoonstelling “Frank Stella” in 1987/’88), het MuHKA/M HKA in Antwerpen, het museé d’Orsay in Parijs, en naar de Fundació Joan Miró in Barcelona. De foto’s uit die tijd moet ik nog digitaliseren om online te kunnen zetten.

Ugo Rondinone, Jahrestage (2004), Lustwarande, Tilburg
Ugo Rondinone
Jahrestage (2004)
Lustwarande 2004
(foto: Marja, augustus 2004)

Ook in de Tilburgse buitenlucht is er natuurlijk kunst (zoals je die overzichtelijk kon vinden op Kunstbuitenbinnentilburg.nl, maar die site wordt niet meer onderhouden). Gewoon kunst op straat dus, maar ook op het universiteitsterrein, tegenwoordig naar Latijns en vooral Amerikaans voorbeeld campus genoemd.

Campus, dat klinkt onwijs chic! Er wordt dan ook driftig mee gestrooid: Cobbencampus (dure studentenkoten in het verbouwde belastingkantoor aan de Cobbenhagenlaan), woonwagencampus (aan de Sportweg, en pal tegenover het begin van de Academielaan), en wat al niet.

Het ging over kunst, Harrie Baken. O ja. Ik moet niet vergeten me te verdiepen in de sculpturen in de Oude Warande, het sterrebos in Tilburg-West waar de stichting Lustwarande al sinds 2000 tentoonstellingen organiseert. In de zomer van 2019 is er Delirious (1e versie op archive.org, 2e versie op archive.org), met werk van 25 kunstenaars uit alle windstreken. Daarover heb ik tijdens de expositie een blogpost geschreven met de verrassende titel Delirious, Lustwarande 2019.

Sofie

Selfie after self-beheading trick-photography, 19th century
Selfie after self-beheading

Filosofie & te hooi en te gras ook andere humanities, zoals psychologie. Of gewoon veel geschiedenis erbij – daar valt immers álles onder. In de categorieën filosofie en geschiedenis speciale aandacht voor Afrika, (neo)kolonialisme, vrouwenstrijd, klassenstrijd, anarchisme, Michael Bakoenin, Emma Goldman, Noam Chomsky, Voltairine de Cleyre, Karl Marx, Peter Kropotkin, Louise Michel, de helden van de Parijse Commune en die van Kronstadt, en andere dappere of briljante schavuiten.

Voor Simone Rops (archive.org) houd ik feministische filosofie/filosofen in de gaten, want al zeker vanaf woensdag 19 april 2017 (we gingen toen samen naar De Pont) is ze daarnaar op zoek. Onder meer voor Sapientia Ludenda, de filosofieclub op de Universiteit van Tilburg. Ik heb haar op 20 april wel al wat gestuurd hoor, maar er geen reactie op gekregen. Waarschijnlijk heeft Simone Rops het voortdurend te druk als fulltime-top-actrice. (Toneelspelen doet Simone perfect. Ongeëvenaard. En ze kan nog véél meer. Eigenlijk alles wel. Daar kom ik eerdaags op terug in een pagina over archieven & ouwe shit & valsheid & deceptie. :-)

Flora

Peter Rogiers, zonder titel, 2004, staal en spuitverf, Lustwarande
Peter Rogiers, zonder titel, 2004
staal en spuitverf – Lustwarande 2004
‘Disorientation by Beauty’
Foto door Marja van der Pasch

Flora – de wilde planten. Nou is ‘wilde’ eigenlijk een onbruikbaar begrip, want nauwelijks te definiëren, en je sluit er al gauw te veel plantensoorten mee uit.

Je kunt bijvoorbeeld geen grassprietje of ‘onkruid’ vinden of er zijn wel ‘cultivars’ van. Een deel van die gekweekte varianten verspreidt zich op eigen houtje en dat leidt tot nieuwe soorten. Bovendien duiken her en der steeds meer (mooie maar soms opdringerige) exoten op, onder meer doordat op de aardkloot alles en iedereen heen en weer racet.

Zie bijvoorbeeld dit lijstje van 10 invasieve exoten (archive.org) in het gebied ‘Nederland’ (7 dieren en 3 planten) of deze officiële ‘Unielijst‘ met alleen al 23 plantensoorten (ook op archive.org).

Twee tamelijk recente, erg stompzinnige activiteiten zijn overigens veel schadelijker dan het zojuist genoemde heen en weer racen over de aarde.

Ten eerste is er het ‘grondverzet’ (wás er maar verzet! :) voor de aanleg van autowegen et cetera. Dat gebeurt zonder enige kennis over welke plant dan ook. (Waarom zou je in godsnaam iets over planten leren, hè?) Gevolg: de prachtige Japanse Duizendknoop komt bijna overal terecht. Hij groeit al bijna 200 jaar in de regio ‘Nederland’. Rond 1980 (tijdelijk!) ook in mijn eigen achtertuin. 3 meter hoog.

Sinds kort noemt men deze duizendknoop (Perzikkruid en Varkensgras zijn er familie van) een horrorplant. In een schier eindeloze stroom ‘nieuwsberichten’ in zowel plaatselijke als landelijke sufferdjes speelt hij de hoofdrol. Soms krijgt medicus en florist Philipp Franz von Siebold postuum de schuld, en iemand denkt zelfs de klimaatverandering verantwoordelijk te kunnen stellen. Geniaal & vooral lekker makkelijk.

In het artikeltje De Duizendknoop lacht Rotterdam uit (archive.org) stond op 2019-09-20 voor de verandering eens het nuchtere antwoord op de ‘schuldvraag’: “Verspreiding gebeurt door het verplaatsen van grond of maaiafval van de plant.” Kortom: leve de JDK, weg met de graafmachines!

Foute flora

De tweede activiteit is zo mogelijk nog dommer. Ik vond de – ook al recent verspreide – korenbloemen al zo raar, zo groot en knalblauw. En dan de rest nog. Bermen vol Groot kaasjeskruid, Cichorei en Phacelia, die lila bijenvriend en groenbemester, en wat al niet! Ja, dacht ik, het is een vriendelijk gezicht in de bermen, daar tussen de deprimerende, altijddurende stroom heilige koeien van blik. En misschien wel tof voor insecten (en dus voor alle dieren). Maar het zat me niet lekker, al die bloemenpracht.

En inderdaad, het blijkt een list! Het is kut met gebakken peren! Via Vroege Vogels kwam ik terecht op NPO Radio 1: “Zaadbommen zijn erg populair maar bevatten verkeerd zadenmengsel” (kopie op archive.org). Bijzonder verhelderend. Luister vooral ook naar de 2 geluidsfragmenten. (Voor als je haast hebt een kleine spoiler. De korenbloemen worden uit onder meer Tsjechië geïmporteerd en daar bij het kweken geselecteerd op… jawel: groot & blauw.)

Muziek

Oude Warande - Beukenlaan naar Grotto
Oude Warande (2015)
Beukenlaan naar Grotto

Muziek – hardcore, graag! Hardcore punk (zoals NYHC), hardcore freejazz, hardcore minimal music – hardcore is altijd tof! (Zolang het woord happy er maar niet voor staat.  :) Ik begin met een bericht over Dan Weiss en zijn groep in PaRaDoX, vrijdag 8 maart 2019.

Menu

OverzichtDan Weiss in PaRaDoXRichard Long in De PontOude WarandeDeliriousRaw, Lustwarande 2011Lustwarande 2004logboekharrie@harriebaken.nlW3C-validator