Kunst Muziek Flora | blog uit het bos

Bijgewerkt op 2020-11-17 om 01:09:14 door Harrie Baken

Kunst – muziek – flora

Harrie Baken in het Bos, 2004, Oude Warande, Tilburg, foto Marja van der Pasch
Harrie Baken in het bos, 2004, Oude Warande, Tilburg (foto: Marja)

Mijn blog ‘Berichten uit het bos’ wordt een chaotische verzameling blogposts en webpagina’s over de flora in en om Tilburg, over kunst (vooral hedendaagse beeldende kunst) en over muziek (vooral hardcore punk, freejazz en minimal music).

Tot half 2019 stonden er een paar losse berichten over flora, kunst en muziek op m’n oude website harricot.nl. Die site heb ik opgedoekt, maar hij zit nog wel in het archief van archive.org: harricot.nl.

Sommige stukken van die oude site zijn leuk om te hergebruiken. Dat geldt in ieder geval voor de pagina’s of berichten over de godin Flora, over ’n paar tentoonstellingen in De Pont en over de museumtuin van De Pont.

Kunst, muziek en flora, en wat zijpaden…

De bruikbare brokstukken ga ik geleidelijk naar hier verplaatsen. Verder blijft het gewoon een wirwar van berichten over vooral kunst, muziek en flora. Met hier en daar wat geschiedenis en filosofie.

Filatelie

Soms sleep ik er zelfs wat postzegels bij – dat kan ik niet laten. Ik lijd een beetje aan filatelie, een (redelijk prettige) stoornis in mijn harses.

Een informatieve site die werkelijk barst van de postzegels is boerenlandvogels.nl. De postzegels dienen daar als illustraties bij het onderwerp van de site, namelijk het milieu en de totale vernieling ervan door de kapitalistische productiewijze overal op deze planeet.

Een leuk voorbeeld is van zulke postzegels is een zegel met de great tit erop. Dat is een vogel die het grootste deel van het jaar samen met haar toegewijde gozer op mijn balkon nestelt, en hier koolmees heet en rupsen eet. Onder meer de eikenprocessierups, die een eindje verderop de zomereiken in de Oude Warande bevolkt.

Aaron Curry, Vvirgins, 2011, Lustwarande, Raw
Aaron Curry, Vvirgins (2011)
Lustwarande 2011: ‘Raw’

Taal

Taal en taalkunde vind ik ook keivet, al heb ik er veel te weinig tijd voor.
Af en toe zal ik een gedicht doorplaatsen, bijvoorbeeld van Neerlandistiek, online tijdschrift voor de neerlandistiek’, een veelzijdig blog over Nederlands.

Laat ik beginnen met een gedicht dat ik ken uit mijn hbs-tijd: De blauwbilgorgel van C. Buddingh’.

De blauwbilgorgel

Blauwe bil Simone Rops, 2018, Instagram
Blauwe bil, misschien van de blauwbilgorgel

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

De blauwbilgorgel (1943), C. Buddingh’

Bij onderwerpen als filosofie en de ideeën van Noam Chomsky komt taal natuurlijk ook ter sprake. Maar de meeste aandacht krijgt taal van mij op de website van Tekstbureau TekstBaken. Dat heeft overigens weinig met wetenschappelijke taalkunde te maken, maar met praktische zaken als scriptiecorrectie en het proeflezen van manuscripten.

Kortom, de meeste berichten uit m’n bos zullen dus gaan over kunst, muziek en flora.

Kunst

Af en toe gooi ik wat over kunst online. Dingen die ik leuk vind en half per ongeluk tegenkom. Bijvoorbeeld over de tentoonstellingen in museum De Pont in Tilburg, een geweldig museum. (Tot en met zondag 2019-06-16 exposeert Richard Long er.)

Van mijn bezoeken aan De Pont heb ik nog foto’s op oude harde schijven rondslingeren, ook uit de tijd dat ik er weleens met Marja vertoefde. Daarvan zijn er vast wel wat geschikt om mee ‘achteruit te bloggen’, terug in de tijd dus.

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele Lustwarandes tussen 2004 en 2019 heb ik foto’s. Daarvan staan er 3 op deze homepage, ter versiering. Op den duur vervang ik ze, want ze hebben inmiddels hun plaats op de pagina’s over de Lustwarande waar ze ‘bij horen’.

Toen Marja er na 3 december 2008 niet meer was, heb ik na een tijdje mijn Pont-bezoeken hervat. De eerste kleine serie daarover bestaat uit 6 foto’s van werk van Mark Wallinger in 2011.

Nóg ouder dan de foto’s uit de tijd van Marja zijn de negatieven van de foto’s die ik samen met Stip heb gemaakt. Ze is kunsthistoricus en ik heb toen veel van haar geleerd. Dat was in de jaren 80 en 90. We gingen naar het SMA (bijvoorbeeld naar de tentoonstelling “Frank Stella” in 1987/’88), het MuHKA/M HKA in Antwerpen, het museé d’Orsay in Parijs, en naar de Fundació Joan Miró in Barcelona.

De foto’s uit die tijd moet ik digitaliseren om ze vervolgens online te kunnen zetten. Dat zeg ik nou al jaar of zo, dus tijd voor actie, verdomme. Ik ga m’n hele doos negatieven naar de fotograaf brengen.

Ugo Rondinone, Jahrestage (2004), Lustwarande, Tilburg
Ugo Rondinone
Jahrestage (2004)
Lustwarande 2004
(foto: Marja)

Ook in de Tilburgse buitenlucht is er natuurlijk kunst (zoals je die overzichtelijk kon vinden op Kunstbuitenbinnentilburg.nl, maar die site wordt niet meer onderhouden). Gewoon kunst op straat dus, maar ook op het universiteitsterrein, tegenwoordig naar Latijns en vooral Amerikaans voorbeeld campus genoemd. Fucking cool.

Lustwarande

Elk jaar zijn er de sculpturen in de Oude Warande, het sterrebos in Tilburg-West waar de stichting Lustwarande al sinds 2000 tentoonstellingen organiseert. Over de beelden en hun scheppers informeer ik me, en aan de hand van eigen foto’s maak ik overzichten van de jaarlijkse Lustwarandes.

In de zomer van 2019 is er Delirious (een kopie van de aankondiging op archive.org), met werk van 25 kunstenaars uit alle windstreken.

Over Delirious (geweldig, vond ik) heb ik tijdens de expositie ook zelf een blogpost geschreven met de verrassend originele titel Delirious, Lustwarande 2019. Het was veel werk (en is eigenlijk nooit af), maar wel een tof karwei. En… nog nooit zo’n drukbezochte pagina gehad. Dat fijn voor m’n humeur, ego & zelfvertrouwen. En zo.

Sofie

Selfie after self-beheading trick-photography, 19th century
Selfie after self-beheading

Filosofie & te hooi en te gras ook andere humanities, zoals psychologie. Of gewoon veel geschiedenis erbij proppen, daar valt immers álles onder.

In de categorieën filosofie en geschiedenis speciale aandacht voor Afrika, (neo)kolonialisme, vrouwenstrijd, klassenstrijd, anarchisme, Michael Bakoenin, Emma Goldman, Noam Chomsky, David Graeber, Voltairine de Cleyre, Karl Marx, Peter Kropotkin, Louise Michel, de helden van de Parijse Commune en die van Kronstadt, en andere dappere of briljante schavuiten en vechters tegen de macht over de ander. Ja.

Voor Simone Rops (idem op archive.org) houd ik feministische filosofie/filosofen in de gaten, want al zeker vanaf woensdag 19 april 2017 (we gingen toen samen naar De Pont) is ze daarnaar op zoek. Zei ze. (Simone Rops zegt echter wel vaker iets dat niets is.)

Flora

Peter Rogiers, zonder titel, 2004, staal en spuitverf, Lustwarande
Peter Rogiers, zonder titel, 2004
staal en spuitverf – Lustwarande 2004
‘Disorientation by Beauty’
Foto door Marja van der Pasch

Flora – wilde planten. Nou ja, ‘wilde planten’, omschrijf dat maar eens. Ook het begrip ‘inheemse flora’ is nauwelijks bruikbaar.

In de loop van duizenden jaren komen er planten bij en verdwijnen er weer. (In het geval van de Lage Landen gold dat komen en gaan ook voor de lappen grond waarop ze groeien! Trouwens, als je maar ver genoeg terug reist in de tijd, groeide er ‘vroeger’ helemaal niks. Nergens niet! :)

Laten we de etiketten wild en inheems maar soepel gebruiken, want anders sluit je al gauw veel plantensoorten uit die in de Lage Landen allang zijn ingeburgerd.

‘Nieuwe’ planten zijn niet alleen al door die gekke ouwe Romeinen meegebracht.
Ze komen ook aanwaaien door de aanvoer van zaden (‘adventiefplanten’, bijvoorbeeld via treinverkeer) en door het kweken van allerlei varianten (cultivars).

Sommige van die gekweekte varianten verspreiden zich op eigen houtje en kunnen door kruising ook nieuwe soorten opleveren.

Foute flora

Steeds vaker duiken hier en daar (mooie maar soms opdringerige) exoten op, onder meer doordat alles en iedereen heen en weer racet op de aardkloot.

Zie bijvoorbeeld dit lijstje van 10 invasieve exoten (idem op archive.org) in het gebied ‘Nederland’ (7 dieren en 3 planten) of deze officiële Unielijst met alleen al 23 plantensoorten (ook op archive.org).

Twee tamelijk recente, erg stompzinnige activiteiten zijn overigens veel schadelijker dan het heen en weer racen over de aarde.

Grond rondstrooien

Ten eerste is er het ‘grondverzet’ voor de aanleg van fietspaden, autowegen, woonwijken et cetera. Dat gebeurt zonder enige kennis over welke plant dan ook. (Waarom zou je in godsnaam iets over planten leren, hè?)

Ook wanneer de dieselbusjes versierd zijn met grote maar vooral groene letters die woorden vormen als ‘Milieudienst’, ligt er op het dashboard géén flora. Japanse duizendknoop? Nóóit van gehoord…

Gevolg: de prachtige Japanse duizendknoop komt bijna overal terecht. Dat had helemaal niet zo’n ramp hoeven worden. Hij groeit immers al bijna 200 jaar op z’n gemak in de Lage Landen. Rond 1980 (tijdelijk!) ook in mijn eigen achtertuin in Tilburg, 3 meter hoog.

Sinds kort noemt men deze duizendknoop (Perzikkruid en Varkensgras en zelfs Boekweit – maakt je broek wijd – zijn er familie van) een horrorplant. In een schier eindeloze stroom ‘nieuwsberichten’ in zowel plaatselijke als landelijke sufferdjes speelt hij de hoofdrol. Soms krijgt medicus en florist Philipp Franz von Siebold postuum de schuld, en iemand denkt zelfs de klimaatverandering verantwoordelijk te kunnen stellen. Leuk gevonden! Lekker makkelijk! Maar bullshit.

In het artikeltje De Duizendknoop lacht Rotterdam uit (idem: archive.org) stond op 2019-09-20 voor de afwisseling eens het nuchtere antwoord op de ‘schuldvraag’: “Verspreiding gebeurt door het verplaatsen van grond of maaiafval van de plant.” Kortom: leve de Japanse Duizendknoop, weg met de graafmachines van de al dan niet geprivatiseerde “milieudiensten”!

Zaadbombardementen

De tweede activiteit is begrijpelijk, maar net zo dom. Ik vond de – ook al recent verspreide – korenbloemen al zo raar, zo groot en knalblauw. En dan de rest nog. Bermen vol Muskuskaasjeskruid, Cichorei en Phacelia, die lila bijenvriend en groenbemester, en wat al niet!

Ja, dacht ik, het is een vriendelijk gezicht in de bermen, daar tussen de deprimerende, altijddurende stroom heilige koeien van blik op wielen. En misschien zijn al die fleurige bloemenmengsels wel tof voor insecten (en dus voor álle dieren). Maar het zat me niet lekker, die al te feestelijke bloemenpracht. Verdacht!

En inderdaad, het blijkt een list! Het is kut met gebakken peren! Via Vroege Vogels kwam ik terecht op NPO Radio 1: “Zaadbommen zijn erg populair maar bevatten verkeerd zadenmengsel” (kopie op archive.org). Bijzonder verhelderend. Luister vooral ook naar de 2 geluidsfragmenten. (Voor als je haast hebt een kleine spoiler. De korenbloemen worden uit onder meer Tsjechië geïmporteerd en daar bij het kweken geselecteerd op… jawel: groot & blauw.)

Muziek

Oude Warande - Beukenlaan naar Grotto
Oude Warande (2015) Beukenlaan naar Grotto

Muziek – hardcore, graag! Hardcore punk (zoals NYHC), hardcore freejazz, hardcore minimal music – hardcore is altijd tof! (Zolang het woord happy er maar niet voor staat.  :)

Menu

blog/overzicht | Oude Warande | Lustwarande 2019 | LW 2018 | LW 2017 | LW 2016 | LW 2015| LW 2011 | Lustwarande 2004 | Mark Wallinger | Dan Weiss | Richard Long | archieven | WP-app | logboek | dagboek | validator | harrie@harriebaken.nl | Lustwarande Moet Blijven!