Kunst Muziek Flora | blog uit het bos

Bijgewerkt op 2022-02-27 om 22:24:05 door Harrie

Harrie Baken in het Bos, 2004, Oude Warande, Tilburg, foto Marja van der Pasch
Harrie Baken in het bos, 2004, Oude Warande, Tilburg (foto: Marja)

Bang on a Can – In C (1964, Terry Riley)

Kunst – muziek – flora

Mijn blog ‘Berichten uit het bos’ wordt een chaotische verzameling blogposts en webpagina’s over flora (voornamelijk in en om Tilburg), kunst (vooral hedendaagse beeldende kunst) en muziek (hardcore punk, freejazz en minimal music).

Muziek & tabs – huishoudelijke mededeling!

Sinds vrijdag 18 februari 2022 staat bovenaan deze pagina een stuk muziek. Uiteindelijk komt er op elke pagina wat muziek, hoewel ik nog twijfel over de pagina’s over kunst.

Kortom: om te voorkomen dat de muziek stopt wanneer je klikt op de eerste de beste link, gaan sinds kort alle links open in een nieuwe tab.

Voor de usability is dat slecht. (Je verliest namelijk de terugknop, en voor je er erg in hebt, staan er tig pagina’s of tabs open.) Tot ik een intelligente plug-in voor WordPress tegenkom die dat probleem kan oplossen, moet het maar zo.

Dagboek

In het najaar van 2021 ben ik begonnen met een uitbreiding van Berichten uit het Bos met een soort dagboek (ingedeeld in weken). Dat dagboek is eigenlijk een ouderwets blog en gaat over wat ik dagelijks tegenkom en lees enzovoort. De inhoud komt voort uit m’n interesses en uit het toeval, en de meeste berichten zijn naar aanleiding van nieuwsbrieven, kranten, Twitter en blogs die ik volg.

Weekboek

Eind september 2021 ben ik met het dagboek begonnen – dat betrof week 39/2021. Ik moet nogal wennen aan het denken in weken – ik heb nooit op weken gelet en vind dat meer iets voor op een kantoor of zo. Maar het is een handige indeling. Denk ik. Voorlopig. :)

Ouwe agenda’s

Om al m’n ouwe agenda’s te kunnen wegflikkeren, ga ik wat ik daarin tegenkom, verwerken in de webversie. Helaas gaan die papieren agenda’s niet verder terug dan het exemplaar met op de voorkant “1979/80”. Inderdaad, dat is een lerarenagenda. M’n eerste. Gelukkig (voor iedereen) schreef ik vroeger bijna niks op. Die klus is dus wel te doen, denk ik.

harricot en haricots verts

Tot half 2019 stonden er een paar losse berichten over flora, kunst en muziek op m’n oude website harricot.nl. Mensen die m’n site zochten met de term ‘harricot’ vonden voornamelijk ingeblikte sperziebonen. Zoekmachines zijn dom en bleven hardnekkig veronderstellen dat de naam op sperziebonen sloeg, jarenlang.

Hallo, boontje!

Eigenlijk klopte het ook wel. Ergens rond 2001 stelde Marja me voor aan iemand die al wist dat ik vegetariër was. Reactie: “Ah, hallo harricot!”. Dat werd m’n bijnaam, gebruikersnaam en later ook de naam van m’n hobbywebsite.

Wegens de gebleken onbruikbaarheid van de naam heb ik harricot.nl opgedoekt. Die site zit wel ‘voor eeuwig’ in het archief van de WayBack Machine: harricot.nl.

Kunst, muziek, flora, taal, geschiedenis… en de hele rest

De oude site harricot.nl ga ik gedeeltelijk recyclen, zoals fragmenten over Flora (zowel de godin als de planten), over ’n paar tentoonstellingen in museum De Pont en over de te gekke tuin van De Pont. Verder wordt het hier gewoon opnieuw een ratjetoe.

Taal

Aaron Curry, Vvirgins, 2011, Lustwarande, Raw
Aaron Curry, Vvirgins (2011)
Lustwarande 2011: ‘Raw’

Behalve kust, muziek en flora, speelt ook taal voor mij een grote rol. Door interesse en doordat ik er een groot deel van m’n brood mee heb verdiend. Aanvankelijk voor de klas en later met Tekstbureau TekstBaken, gespecialiseerd in het corrigeren/proeflezen van scripties en manuscripten.

Ik bezoek dikwijls Neerlandistiek, online tijdschrift voor de neerlandistiek’, een veelzijdig blog over de Nederlandse taal. Daar kom ik leuke dingen tegen, onder meer gedichten. Af en toe zal ik er een doorplaatsen.

Laat ik speciaal voor #SR beginnen met een gedicht dat ik ken uit mijn hbs-tijd: De blauwbilgorgel van C. Buddingh’.

Blauwe bil Simone Rops, 2018, Instagram
Blauwe bil, misschien van de blauwbilgorgel
De blauwbilgorgel

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!
 
Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

De blauwbilgorgel (1943)
  C. Buddingh’

Kunst

Af en toe gooi ik hier ‘wat kunst’ neer, dingen die ik leuk vind en half toevallig tegenkom. Bijvoorbeeld over de tentoonstellingen in museum De Pont in Tilburg, een geweldig museum. (Tot half juni 2019 exposeerde Richard Long er.)

Van mijn bezoeken aan De Pont heb ik nog foto’s op oude harde schijven rondslingeren, ook uit de tijd dat ik er weleens met Marja vertoefde. Daarvan zijn er vast wel wat geschikt om mee ‘achteruit te bloggen’, terug in de tijd dus.

Marja

Marja was er na 3 december 2008, 00.02 uur, niet meer. Dat was heftig toen, en dat bleef ‘t nog een paar jaar. M’n geliefde weg, en welbeschouwd was ze eigenlijk ook de enige echte maat geweest die ik in 2008 nog had. (Gelukkig raakte ik vanaf 2013 bevriend met Ad. Maar in 2020 is ook hij overleden.)

Wat kunst betreft gingen Marja en ik naar Beaufort (een tentoonstelling langs de hele kust van Bels, tot aan De Panne), naar Amsterdamse musea en Rotterdam.

Ook eens naar Arnhem, daar was veel mode, echt iets voor mij, maar ja, maar ja, Marja was niet alleen afgestudeerd psycholoog, ze had ook modeacademie gedaan, en ontwierp en maakte haar eigen kleren en die van sommige anderen ook, bijvoorbeeld ook mijn superjack.

We bezochten ook enkele van de Lustwarandes en gingen redelijk vaak naar museum De Pont. (Er waren ook lange periodes dat ze ziek was. Dan waren we al blij als we een stukje Moerenburg konden doen.)

Weer naar De Pont

Na Marja’s dood ben ik na een tijdje weer af en toe naar De Pont gegaan. De eerste kleine serie daarover bestaat uit 6 foto’s van werk van Mark Wallinger in 2011.

Nog ouder dan de foto’s uit de tijd van Marja zijn de negatieven van de foto’s die ik samen met Stip heb gemaakt. Ze was (en is nog steeds) kunsthistoricus en ik heb toen veel van haar geleerd. Dat was in de jaren 80 en 90. We gingen naar het SMA (bijvoorbeeld naar de tentoonstelling Frank Stella, Amsterdam 1987/’88), het MuHKA/M HKA in Antwerpen, het museé d’Orsay in Parijs, en naar de Fundació Joan Miró in Barcelona.

De foto’s uit die tijd moet ik laten digitaliseren om ze vervolgens online te kunnen zetten. Ik ga m’n hele doos negatieven naar de fotograaf brengen.

Kunst in de Tilburgse buitenlucht

Ugo Rondinone, Jahrestage (2004), Lustwarande, Tilburg
Ugo Rondinone Jahrestage (2004)
Lustwarande 2004 (foto: Marja)

Ook gewoon buiten, in de open lucht, is er in Tilburg natuurlijk kunst te vinden (zoals die overzichtelijk op Kunstbuitenbinnentilburg.nl stond, maar die site wordt niet meer onderhouden). Pas in 2021 kwam ik erachter dat de zojuist genoemde site over kunst in de Tilburgse openbare ruimte is verhuisd naar/vervangen door: Cupudo.nl.

Gewoon kunst op straat dus, en ook op het universiteitsterrein, tegenwoordig naar Latijns en vooral Amerikaans voorbeeld campus genoemd. Fucking cool. Er komt nog eens een tijd dat ook elke kleuterschool een campus heeft en zich doodleuk university noemt.

Lustwarandes in de Oude Warande

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele Lustwarandes tussen 2004 en 2019 heb ik foto’s. De oudste daarvan heeft vooral Marja gemaakt.

Bijna elke zomer staan er sculpturen in de Oude Warande, het sterrebos in Tilburg-West waar de stichting Lustwarande al sinds 2000 tentoonstellingen organiseert. Over de beelden en hun scheppers informeer ik me, en aan de hand van eigen foto’s maak ik overzichten van de jaarlijkse Lustwarandes.

Delirious

In de zomer van 2019 was er Delirious met werk van 25 kunstenaars uit alle windstreken.

Over Delirious (geweldig, vond ik) heb ik tijdens de expositie ook zelf een blogpost geschreven met de ongelooflijk originele titel Delirious, Lustwarande 2019. Het was veel werk (en is eigenlijk nooit af), maar wel een tof karwei. En… nog nooit zo’n drukbezochte pagina gehad. [Naschrift: het bezoek Delirious is in 2021 overtroffen door dat aan STATIONS, in 2021. En dan te bedenken dat die site nog niet eens af is. Foei.]

Flora (en Fungi)

Zwavelzwam (Laetiporus sulphureus) op Amerikaanse eik, Oude Warande, Tilburg (close-up) 2021-08-21 (HB)
Zwavelzwam (Laetiporus sulphureus) op Amerikaanse eik, Oude Warande, Tilburg, 2021

Flora – wilde planten. Nou ja, ‘wilde planten’, omschrijf dat maar eens. Ook het begrip ‘inheemse flora’ is nauwelijks bruikbaar.

In de loop van duizenden jaren komen er planten bij en verdwijnen er weer. (In het geval van de Lage Landen gold dat komen en gaan ook voor de grond waarop ze groeien! Trouwens, als je maar ver genoeg terug reist in de tijd, groeide er ‘vroeger’ helemaal niks. Nergens niet! :)

Laten we de etiketten wild en inheems maar soepel gebruiken, want anders sluit je al gauw veel plantensoorten uit die in de Lage Landen allang zijn ingeburgerd.

‘Nieuwe’ planten zijn niet alleen al door die gekke ouwe Romeinen meegebracht.
Ze komen ook aanwaaien door de aanvoer van zaden (‘adventiefplanten’, bijvoorbeeld via treinverkeer) en door het kweken van allerlei varianten (cultivars).

Sommige van die gekweekte varianten verspreiden zich op eigen houtje en kunnen door kruising ook nieuwe soorten opleveren.

Foute flora

Steeds vaker duiken hier en daar (mooie maar soms opdringerige) exoten op, onder meer doordat alles en iedereen heen en weer racet op de aardkloot.

Zie bijvoorbeeld dit lijstje van 10 invasieve exoten in het gebied ‘Nederland’ (7 dieren en 3 planten) of deze officiële Unielijst met alleen al 23 plantensoorten.

Twee tamelijk recente, erg stompzinnige activiteiten zijn overigens veel schadelijker dan het heen en weer racen over de aarde.

Grond rondstrooien

Ten eerste is er het ‘grondverzet’ voor de aanleg van fietspaden, autowegen, woonwijken et cetera. Dat gebeurt zonder enige kennis over welke plant dan ook.

Ook wanneer de dieselbusjes versierd zijn met grote maar vooral groene letters die woorden vormen als ‘Milieudienst’, ligt er op het dashboard géén flora. Japanse duizendknoop? Nóóit van gehoord…

Gevolg: de prachtige Japanse duizendknoop komt bijna overal terecht. Dat had helemaal niet zo’n ramp hoeven worden. Hij groeit immers al bijna 200 jaar op z’n gemak in de Lage Landen. Rond 1980 ook in mijn eigen achtertuin in Tilburg, 3 meter hoog. Ergens in diezelfde jaren 80 is hij ook weer weggegaan. Gewoon stilletjes foetsie.

Geef de “horrorplant” maar de schuld…

Sinds kort noemt men deze duizendknoop (Perzikkruid en Varkensgras en zelfs Boekweit – maakt je broek wijd – zijn er familie van) een horrorplant. In een schier eindeloze stroom ‘nieuwsberichten’ in zowel plaatselijke als landelijke sufferdjes speelt hij de hoofdrol.

… of die arme von Siebold

Soms krijgt medicus en florist Philipp Franz von Siebold postuum de schuld, en iemand wijst zelfs de klimaatverandering aan als oorzaak. Leuk gevonden, maar bullshit.

Hoed je voor de firma Grondverzet bv

In het artikeltje De Duizendknoop lacht Rotterdam uit stond op 20 september 2019 voor de afwisseling eens het nuchtere antwoord op de ‘schuldvraag’: “Verspreiding gebeurt door het verplaatsen van grond of maaiafval van de plant.” Kortom: leve de Japanse duizendknoop en weg met de graafmachines van wegenbouwers en al dan niet geprivatiseerde “milieudiensten” en van andere relaties van Jacobse en Van Es.

Zaadbombardementen

De tweede tamelijk recente activiteit is begrijpelijk, maar net zo dom. Ik vond de – ook al recent verspreide – korenbloemen al zo raar, zo groot en knalblauw. En dan de rest nog. Bermen vol Muskuskaasjeskruid, Cichorei en Phacelia, die lila bijenvriend en groenbemester, en wat al niet!

Jazeker, dacht ik, het is een vriendelijk gezicht in de bermen, daar tussen de deprimerende, altijddurende stroom heilige koeien van blik. Ja, die op wielen. En misschien zijn al die fleurige bloemenmengsels wel tof voor insecten (en dus voor alle dieren). Maar het zat me niet lekker, die al te feestelijke bloemenpracht. Verdacht!

Inzaaien deugt niet

En inderdaad, het blijkt een list! Het is kut met gebakken kweeperen! Via Vroege Vogels kwam ik terecht op NPO Radio 1: “Zaadbommen zijn erg populair maar bevatten verkeerd zadenmengsel” (kopie op archive.org). Bijzonder verhelderend. Luister vooral ook naar de 2 geluidsfragmenten. (Voor als je haast hebt een kleine spoiler. De korenbloemen worden uit onder meer Tsjechië geïmporteerd en daar bij het kweken geselecteerd op… jawel: groot & knalblauw.)
NB Het hele bovenstaande stuk over planten e.d. moet ik nog rigoureus inkorten en/of verplaatsen. Het is belachelijk lang, zeker voor op de homepage.

Muziek

Oude Warande - Beukenlaan naar Grotto
Oude Warande (2015) Beukenlaan naar Grotto

Muziek – hardcore, graag! Hardcore punk (zoals NYHC), hardcore freejazz, hardcore minimal music – hardcore is altijd tof! (Zolang het woord happy er maar niet voor staat.  :)

Misschien wordt de afdeling muziek wat magertjes wat betreft liveoptredens. Want het moet wel heel vet spul zijn, wil ik er in m’n eentje naartoe gaan. En het ‘aanbod’ vind ik niet veel soeps, de laatste jaren.

013 en ook de Hall of Blame zijn ronduit kut, pulp, commerciële junk. En op het programma van PaRaDoX zie ik vooral veel mainstreamjazz. Door al die dingen samen blijf ik vaak thuis en heb ik zelfs mijn ParaCard van PaRaDoX al twee jaar niet verlengd.

Harde hardcore

Ik vergeet altijd weer dat in de Little Devil weleens een keihard hardkoor zingt, zoals Milkman. Moet ik beter in de gaten houden.

Online

Ook online zijn er muzikale verrassingen te vinden. Via o.a. Bandcamp en Discogs, en in februari nog in een stukje over Eiko Ishibashi op Frontaal Naakt.

home | overzicht | Oude Warande | Lustwarande 2021 – STATIONS | LW 2019 | LW 2018 | LW 2017 | LW 2016 | LW 2015| LW 2011 | Lustwarande 2004 | Mark Wallinger | Dan Weiss | Richard Long | archieven | WP-app | logboek | validator | harrie@harriebaken.nl
dagboek