Kunst Muziek Flora | blog uit het bos

Kunst – muziek – flora

Harrie Baken in het Bos, 2004, Oude Warande, Tilburg, foto Marja van der Pasch
Harrie Baken in Het Bos, 2004, Oude Warande, Tilburg (foto: Marja van der Pasch)

Mijn blog ‘Berichten uit het bos’ wordt een chaotische verzameling blogposts en webpagina’s over de flora in en om Tilburg, over kunst (vooral hedendaagse beeldende kunst) en over muziek (vooral hardcore punk, freejazz en minimal music).

Uiteindelijk wil ik in de berichten uit het bos verwerken wat er ooit stond over kunst, muziek en flora op harricot.nl. De link verwijst voortaan naar harricot.nl op archive.org. De domeinnaam harricot.nl heb ik opgezegd omdat hij in zoektechnisch opzicht een ramp was.

Sommige stukken van die oude site zijn te ‘recyclen’. Dat geldt in ieder geval voor de pagina’s of berichten over de godin Flora, over ’n paar tentoonstellingen in De Pont en over de museumtuin van De Pont. Bruikbare brokstukken ga ik geleidelijk naar hier verplaatsen.

Kunst, muziek en flora, en ook wat zijpaden…

Deze blog wordt dus een wirwar van berichten over vooral kunst, muziek en flora. Maar ook aan filosofie verwante onderwerpen zullen hier en daar de kop opsteken.

Filatelie

Soms sleep ik er zelfs wat postzegels bij – dat kan ik niet laten. Ik lijd een beetje aan filatelie, een (redelijk prettige) stoornis in mijn harses.

Een leuke en nuttige site die werkelijk barst van de postzegels is boerenlandvogels.nl. De postzegels dienen daar als illustraties bij het onderwerp, namelijk het milieu en de totale vernieling ervan door de kapitalistische productiewijze overal op deze planeet. (Een leuk voorbeeld is een zegel met de great tit erop. Dat is een vogel die samen met haar toegewijde gozer op mijn balkon nestelt, en hier koolmees heet en rupsen eet.)

Taal

Aaron Curry, Vvirgins, 2011, Lustwarande, Raw
Aaron Curry, Vvirgins (2011)
Lustwarande 2011: ‘Raw’

Taal(kunde) vind ik ook keivet, al heb ik er veel te weinig tijd voor. Af en toe zal ik een gedicht doorplaatsen, bijvoorbeeld van de site/blog van ‘Neerlandistiek, online tijdschrift voor de neerlandistiek’. Of een gedicht dat ik ken uit mijn hbs-tijd, zoals De blauwbilgorgel van C. Buddingh’.

De blauwbilgorgel

Blauwe bil Simone Rops, 2018, Instagram
Blauwe bil, misschien van de blauwbilgorgel.

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

De blauwbilgorgel (1943), C. Buddingh’

Bij onderwerpen als filosofie en Chomsky speelt taal natuurlijk ook een grote rol. Maar de meeste aandacht krijgt taal van mij op de site van Tekstbureau TekstBaken. Die site heeft overigens weinig met wetenschappelijke taalkunde te maken, maar is gericht op praktische zaken als scriptiecorrectie en het proeflezen van manuscripten.

En verder dus berichten uit het bos over…

Kunst

Kunst – bijvoorbeeld de tentoonstellingen in museum De Pont in Tilburg, een geweldig museum. (Tot en met zondag 2019-06-16 exposeert Richard Long er!) Van mijn bezoeken aan De Pont heb ik nog foto’s op oude harde schijven rondslingeren, ook uit de tijd dat ik er weleens met Marja vertoefde. Daarvan zijn er wel wat geschikt om mee ‘achteruit te bloggen’, terug in de tijd.

Ook van beeldhouwwerk/sculptuur op enkele eerdere Lustwarandes (2004, 2011, 2018) heb ik foto’s. Voorlopig slinger ik er hier en daar een paar neer, ter versiering. Maar daar komt meer structuur in, beloofd.

Toen Marja er na 3 december 2008 niet meer was, heb ik na een tijdje mijn Pont-bezoeken hervat. De eerste kleine serie daarover bestaat uit 6 foto’s van werk van Mark Wallinger in 2011.

Nóg ouder dan de foto’s uit de tijd van Marja zijn de negatieven van de foto’s die ik samen met Stip heb gemaakt. Ze is kunsthistoricus en ik heb toen veel van haar geleerd. Dat was in de jaren 80 en 90. We gingen naar het SMA (bijvoorbeeld naar de tentoonstelling “Frank Stella” in 1987/’88), het MuHKA/M HKA in Antwerpen, het museé d’Orsay in Parijs, en naar de Fundació Joan Miró in Barcelona. De foto’s uit die tijd moet ik nog digitaliseren om online te kunnen zetten.

Ugo Rondinone, Jahrestage (2004), Lustwarande, Tilburg
Ugo Rondinone
Jahrestage (2004)
Lustwarande 2004
(foto: Marja, augustus 2004)

Ook in de Tilburgse buitenlucht is er natuurlijk kunst (zoals je die overzichtelijk kon vinden op Kunstbuitenbinnentilburg.nl, maar die site wordt niet meer onderhouden). Gewoon kunst op straat dus, maar ook op het universiteitsterrein, tegenwoordig naar Latijns en vooral Amerikaans voorbeeld campus genoemd.

Campus, dat klinkt onwijs chic! Er wordt dan ook driftig mee gestrooid. Aan de Cobbenhagenlaan staat de Cobbencampus (een flat van een vastgoedboer met dure studentenkoten in het verbouwde belastingkantoor) en daarvoor was er al de vette woonwagencampus (aan de Sportweg, en pal tegenover het begin van de Academielaan). Ook in het centrum van Tilburg vindt men al ‘stukken campus’. Tenminste, dat ene geval noemt zich “CityCampus TalentSquare” (archive.org). *puke* Het ligt “tussen de st.Ceciliastraat and Gasthuisring” – ’t is maar dat you ’t weet.

Het ging over kunst, Harrie Baken. Verrekt, da’s waar. Ik moet niet vergeten me te verdiepen in de sculpturen in de Oude Warande, het sterrebos in Tilburg-West waar de stichting Lustwarande al sinds 2000 tentoonstellingen organiseert. In de zomer van 2019 is er Delirious (1e versie op archive.org, 2e versie op archive.org), met werk van 25 kunstenaars uit alle windstreken. Daarover heb ik tijdens de expositie een blogpost geschreven met de verrassende titel Delirious, Lustwarande 2019.

Sofie

Selfie after self-beheading trick-photography, 19th century
Selfie after self-beheading

Filosofie & te hooi en te gras ook andere humanities, zoals psychologie. Of gewoon veel geschiedenis erbij – daar valt immers álles onder. In de categorieën filosofie en geschiedenis speciale aandacht voor Afrika, (neo)kolonialisme, vrouwenstrijd, klassenstrijd, anarchisme, Michael Bakoenin, Emma Goldman, Noam Chomsky, Voltairine de Cleyre, Karl Marx, Peter Kropotkin, Louise Michel, de helden van de Parijse Commune en die van Kronstadt, en andere dappere of briljante schavuiten.

Voor Simone Rops (Idem op archive.org) houd ik feministische filosofie/filosofen in de gaten, want al zeker vanaf woensdag 19 april 2017 (we gingen toen samen naar De Pont) is ze daarnaar op zoek. (Zei ze.) Onder meer voor Sapientia Ludenda, de filosofieclub op de Universiteit van Tilburg. Ik heb Rops op 20 april wel al wat gestuurd hoor, maar er geen reactie op gekregen. Waarschijnlijk heeft Simone Rops het voortdurend te druk als fulltime-top-actrice. (Toneelspelen doet Simone perfect. Ongeëvenaard. En ze kan nog véél meer. Eigenlijk alles wel. Daar kom ik eerdaags op terug in een pagina over archieven & ouwe shit & valsheid & deceptie & megalomanie. En over paaslelies natuurlijk, met vrolijke gele voorjaarsbloemen.

Flora

Peter Rogiers, zonder titel, 2004, staal en spuitverf, Lustwarande
Peter Rogiers, zonder titel, 2004
staal en spuitverf – Lustwarande 2004
‘Disorientation by Beauty’
Foto door Marja van der Pasch

Flora – wilde planten. Nou ja, ‘wilde planten’, omschrijf dat maar eens. Ook het begrip ‘inheemse flora’ is nauwelijks bruikbaar. In de loop van duizenden jaren komen er planten bij en verdwijnen er weer. (In het geval van de Lage Landen gold dat komen en gaan ook voor de lappen grond waarop ze groeien!)

Laten we het houden op een ruime opvatting van wild en inheems, want anders sluit je al gauw veel plantensoorten uit die allang ingeburgerd zijn in de Nederlanden.

Die ‘nieuwe’ planden komen aanwaaien door de aanvoer van zaden (adventiefplanten, onder meer via treinverkeer) en door het kweken van allerlei varianten (cultivars).

Sommige van die gekweekte varianten verspreiden zich op eigen houtje verder en kunnen ook nieuwe soorten opleveren.

Foute flora

Steeds vaker duiken her en der (mooie maar soms opdringerige) exoten op, onder meer doordat op de aardkloot alles en iedereen heen en weer racet.

Zie bijvoorbeeld dit lijstje van 10 invasieve exoten (archive.org) in het gebied ‘Nederland’ (7 dieren en 3 planten) of deze officiële ‘Unielijst‘ met alleen al 23 plantensoorten (idem op archive.org).

Twee tamelijk recente, erg stompzinnige activiteiten zijn overigens veel schadelijker dan het zojuist genoemde heen en weer racen over de aarde.

Grond rondstrooien

Ten eerste is er het ‘grondverzet’ voor de aanleg van fietspaden, autowegen, woonwijken et cetera. Dat gebeurt zonder enige kennis over welke plant dan ook. (Waarom zou je in godsnaam iets over planten leren, hè?)

Ook wanneer de dieselbusjes versierd zijn met grote maar vooral groene letters die woorden vormen als ‘Milieudienst’, ligt er op het dashboard géén flora.

Gevolg: de prachtige Japanse duizendknoop komt bijna overal terecht. Dat had helemaal niet zo’n ramp hoeven worden. Hij groeit immers al bijna 200 jaar op z’n gemak in de Lage Landen. Rond 1980 (tijdelijk!) ook in mijn eigen achtertuin in Tilburg, 3 meter hoog.

Sinds kort noemt men deze duizendknoop (Perzikkruid en Varkensgras en zelfs Boekweit – maakt je broek wijd – zijn er familie van) een horrorplant. In een schier eindeloze stroom ‘nieuwsberichten’ in zowel plaatselijke als landelijke sufferdjes speelt hij de hoofdrol. Soms krijgt medicus en florist Philipp Franz von Siebold postuum de schuld, en iemand denkt zelfs de klimaatverandering verantwoordelijk te kunnen stellen. Leuk gevonden & lekker makkelijk, maar bullshit.

In het artikeltje De Duizendknoop lacht Rotterdam uit (archive.org) stond op 2019-09-20 voor de verandering eens het nuchtere antwoord op de ‘schuldvraag’: “Verspreiding gebeurt door het verplaatsen van grond of maaiafval van de plant.” Kortom: leve de Japanse Duizendknoop, weg met de graafmachines!

Zaadbombardementen

De tweede activiteit is zo mogelijk nog dommer. Ik vond de – ook al recent verspreide – korenbloemen al zo raar, zo groot en knalblauw. En dan de rest nog. Bermen vol Groot kaasjeskruid, Cichorei en Phacelia, die lila bijenvriend en groenbemester, en wat al niet!

Ja, dacht ik, het is een vriendelijk gezicht in de bermen, daar tussen de deprimerende, altijddurende stroom heilige koeien van blik op wielen. En misschien zijn al die fleurige bloemenmengsels wel tof voor insecten (en dus voor álle dieren). Maar het zat me niet lekker, die al te feestelijke bloemenpracht. Verdacht!

En inderdaad, het blijkt een list! Het is kut met gebakken peren! Via Vroege Vogels kwam ik terecht op NPO Radio 1: “Zaadbommen zijn erg populair maar bevatten verkeerd zadenmengsel” (kopie op archive.org). Bijzonder verhelderend. Luister vooral ook naar de 2 geluidsfragmenten. (Voor als je haast hebt een kleine spoiler. De korenbloemen worden uit onder meer Tsjechië geïmporteerd en daar bij het kweken geselecteerd op… jawel: groot & blauw.)

Muziek

Oude Warande, beukenlaan naar Grotto
Oude Warande, beukenlaan, Grotto

Muziek – hardcore, graag! Hardcore punk (zoals NYHC), hardcore freejazz, hardcore minimal music – hardcore is altijd tof! (Zolang het woord happy er maar niet voor staat.  :) Ik begin met een bericht over Dan Weiss en zijn groep in PaRaDoX, vrijdag 8 maart 2019.

Menu

OverzichtDan Weiss in PaRaDoXRichard Long in De PontOude WarandeDelirious, 2019Luster, 2016Raw, Lustwarande 2011Lustwarande 2004logboekharrie@harriebaken.nlW3C-validator