Dan Weiss in PaRaDoX: Starebaby

Dan Weiss – Starebaby – 8 maart

Op vrijdag 8 maart speelt de groep van Dan Weiss (drums) in Paradox (IA). Met: Craig Taborn (piano en Fender Rhodes), Matt Mitchell (piano, Prophet-6 en synthesizers), Ben Monder (gitaar) en Trevor Dunn (basgitaar).

Dan Weiss, drums
Dan Weiss – slagwerk

Ik kende Weiss en zijn band nog niet. Daarom heb ik rondgekeken op de site van hun label Pi Recordings, op de site van Weiss zelf, op Wikipedia (DE) en natuurlijk op Discogs.

Nieuwe drummers aan het firmament

Dan Weiss z’n band op het programma van PaRaDoX was een complete verrassing voor mij. Dat ligt gewoon aan mij hoor. Ik volg niet alles op de voet van wat er gebeurt in de muziek – tijdgebrek & shit. Het drong (weer eens) tot me door dat er veel meer fantastische drummers actief te zijn dan ik in de gaten heb. Bijvoorbeeld Paal Nilssen-Love. Hem had ik in 2015 voor het eerst bezig gezien en gehoord (IA) in Paradox, op het (inmiddels om zeep gebrachte) festival Incubate in Tilburg. (Hij speelde daar met Ken Vandermark, Terry Hessels en Andy Moor in Lean Left, een geweldige band.) Daarna hoorde ik Nilssen-Love pas weer live in Paradox op 12 september 2018, en weer als drummer van Lean Left. Op mijn oude site schreef ik daar toen over:

Lean Left – Paradox – woensdag 12 september [2018]

Lean Left met een bezetting om nu al wild van te worden.

[…’n dag of anderhalf na afloop…] Het was te gek. Wat een fantastische combi, Vandermark en Nilssen-Love met Moor en Ex. Hoe ik zo’n optreden in woorden moet vatten – ik weet het niet.

Na afloop wilde ik ‘I forgot tot breathe’ (Lean Left, 2017) kopen, maar die cd was er niet. (Ook elders was hij uitverkocht, zag ik later online. Maar gelukkig wel digitaal te koop op Bandcamp). Aan het tafeltje met een flink assortiment cd’s van The Ex en Lean Left heb ik ff staan praten met Andy Moor. Over het recente concert van The Ex in de Hall of Fame, over het racen van Lean Left van Londen (afgelopen dinsdag) naar Tilburg (gisteren) en naar Lissabon (vandaag). Mijn Engels was weer eens een fucking disaster. Gekocht heb ik toen Lean Left, Live at Area Sismica uit 2014.”

Dan Weiss

Terug naar Dan Weiss. Hij en zijn groep maken fantastische muziek. (Wat ik hieronder schrijf – ‘enkele nummers beluisterd’ – was na een paar dagen achterhaald – de 3 genoemde cd’s ken ik intussen uit m’n kop. De dameskoortjes op sommige nummers van de eerste 2 cd’s vind ik wat minder geslaagd – om het woord irritant proberen te vermijden. :)

Op de pagina met zijn bio kun je lezen wat zijn inspiratiebronnen zijn en welke 30 platen hij zou uitkiezen wanneer hij voor lange tijd weg zou moeten. John Coltrane staat bijna bovenaan, met Crescent, Afro Blue Impressions & Live At the Half Note.

Onder het lezen over Weiss heb ik ook enkele nummers beluisterd van 3 albums op bandcamp.com: Fourteen (2014), Sixteen: Drummers Suite (2016) en Starebaby (2018). Van het laatstgenoemde album kun je op Bandcamp.com voor noppes 2 nummers horen, namelijk #1 ‘A Puncher’s Chance’ en #8 ‘Episode 8’. (Ook met de ‘player’ hieronder.)

Ook in het BIMHUIS

’n Dag eerder, donderdag 7 maart, speelt Dan Weiss met zijn band in het BIMHUIS (IA), in Amsterdam.

Ben Monder op gitaar – stoïcijns & briljant

Van Ben Monder plak ik hieronder de track Dreamsville van zijn album Day After Day. (Release: 12 april 2019)

P.S.

[Zaterdag 9 maart] Dan Weiss sloot gisterenavond het concert af met het stuk Episode 8. Ik ging gans uit m’n dak. (De albumversie van Episode 8 is een van de twee nummers in de player van Bandcamp, hierboven – gewoon ff doorspoelen. :)

[Dinsdag 12 maart] Wegens te druk met luisteren naar de muziek & met andere leuke dingen, niet aan foto’s maken toegekomen! Afgezien van eentje van het affiche, toen ik bij PaRaDoX arriveerde.

♪♫ ♫♯♬

HomeBlogW3C-validator

John Coltrane – Crescent

Een reactie plaatsen

twee × 4 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.