Delirious, Lustwarande 2019 | Oude Warande

Delirious – Lustwarande 2019

Aankondiging Delirious, Lustwarande 2019, Tilburg
Aankondiging Delirious, Lustwarande 2019

In de zomer van 2019 is de Oude Warande in Tilburg een Lustwarande. Voor de 10e keer – een jubileum dus. Aan deze expositie van sculpturen doen dit jaar 25 kunstenaars mee. Delirious is de titel; te zien van zaterdag 15 juni tot en met zondag 20 oktober 2019.

 

Naar Lustwarande 2019 in de de Oude Warande!

Praktische info (routes/plattegrond/toegang/entree/koffies)

De Oude Warande is een parkachtig bos en/of bosachtig park. Overal kun je erin. De volgende 3 ‘ingangen’ zijn het handigst.

Oude Warande, kleine plattegrond tegen boom
Oude Warande, Tilburg
plattegrondje
tegen Amerikaanse eik
(Klik voor ander kaartje.)

Ingang 1: Warandelaan, bij de UvT
Als je in Tilburg uit oostelijke richting naar de Oude Warande fietst of loopt (dus ook vanaf station Universiteit), kun je het beste via de universiteit gaan (Prof. De Moorplein » Universiteitslaan » parkeerterrein/Warandelaan » oversteken » de Faculty Club links laten liggen, even de plattegrond (op de roestige paal) in je opnemen & hup het bos in.

Ingang 2: Zwartvenseweg
Kom je uit Bels via het Lijntje, of uit westelijke richting (Breda of zo), pak dan het chique fietspad langs de Zwartvenseweg. Het wordt geflankeerd door een paar honderd meter prachtige Japanse Duizendknoop, vakkundig & royaal aangeplant (eh… onnozel & massaal verspreid) door Publieke Werken met hun graafmachines.

Lindelaan naar de Grotto, Oude Warande, Tilburg
Lindelaan naar de Grotto

Je fiets kun je parkeren bij het noordwestelijke puntje van de Warande, vlak voor de spoorwegovergang. (Mocht je wegens omstandigheden met een automobiel komen, rij dan over de Zwartvenseweg, langs het genoemde fietspad.)

Kom je uit het westen over de Reeshofdijk, sla dan rechtsaf en ga de Zwartvenseweg op. Na een paar honderd meter de spoorwegovergang over. Je fiets tegen de boomstammen zetten en de eerste de beste laan in lopen. Bij de driesprong die volgt, rechtdoor. Dat is een laan met dikke Amerikaanse eiken. Aan sommige hangt een vleermuizenkast en links van de laan staat de eik met het kleine plattegrondje. (Het hangt pakweg 2,5 meter hoog, maar is inmiddels toch half vernield.) Uiteindelijk kom je in een smalle, maar fantastische lindelaan. De Grotto heb je dan al in beeld.

Ingang 3: Hoek Bredaseweg/Warandelaan
De derde voor de hand liggende route is als volgt. Bredaseweg » afslaan bij restaurant Auberge du Bonheur » het parkeerterrein rechts laten liggen » praatje maken bij de kassa » de beukenlaan in.

Kortom, bijna overal kun je het sterrebos in. En… alle wegen leiden naar Grotto. Waar je ook binnenkomt, al gauw zie je een brede laan voor je die kaarsrecht naar het midden van de ‘ster’ leidt. Dat is het grote ronde grasveld met daarop (en gedeeltelijk ook erin) ‘Grotto’, een kunstwerk van Callum Morton (2009). Een zwarte, spiegelende ‘grot’ met koffie, kaartjes & kassa.

(Eerdaags zal ik de ‘verzochte bijdrage’ voor de tentoonstelling Delirious bespreken. En de vet gave vegatosti’s bij de Grotto. En zo.)

Deelnemende kunstenaars

De lijst van de 25 deelnemers is wel volledig, maar de bijbehorende informatie nog lang niet. Bij de beeldhouwers over wie ik nog niks heb gelezen zet ik voorlopig een link met daarin een zoekopdracht naar afbeeldingen van hun werk.

Isabelle Andriessen

Isabelle Andriessen
Werk van Isabelle Andriessen (Nederland) was onlangs te zien op ‘Freedom of Movement‘ in het SMA. Op lost-painters.nl bespreekt Niek Hendrix werk van haar uit de jaren 2011-2015 in: Cinnnamon: Isabelle Andriessen – Protobodies. Ook bij Mister Motley een artikel: Het sci-fi mensbeeld van Isabelle Andriessen, door Najiba Brakkee, 2017-02-09. In De postapocalyptische landschappen van Isabelle Andriessen bespreekt Lucette ter Borg de tentoonstelling Resilient Bodies van Andriessen. (Hoorn, voorjaar 2017)

Nina Canell

Nina Canell (Zweden) op canellwatkins.org

(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Nina Canell op Wikipedia

Steven Claydon

Steven Claydon (Verenigd Koninkrijk)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Claudia Comte

De site van Claudia Comte (CH oftewel Zwitserland) bevat ruim 1200 slideshows met haar werk. Je kunt er een hele middag mee vooruit.

Gallery Gladstone in New York toont een serie van 23 foto’s van het werk van Claudia Comte. Verder nog: bio, bibliografie, expo’s. Ongeveer hetzelfde vind je bij König Galerie (Berlijn), maar deels wel ander werk.

Artsy.com geeft een korte typering van Comte: “Claudia Comte is best known for her site-specific installations, featuring wooden sculptural forms set against graphic, abstract wall paintings. Comte creates a unique, rule-based measurement system for each new body of work so that every piece relates to a particular scale. Despite such regimented schemes, Comte’s pieces are imbued with a sense of playfulness, humor and irreverence, puncturing the solemn atmosphere connected with minimalism.”

Werk van Claudia Comte staat er ook, maar wordt niet fraai weergegeven – zo te zien zijn kunstenaars voor Artsy vooral verdienmodellen. (De agressieve pop-ups voor een abo op de nieuwsbrief deden voor mij de deur dicht. Exit Artsy.)

Beter ga je naar Berlin Art Link. Dat plaatst tenminste een interview: Claudia Comte Works Only for Her Work. Daar steek je wat van op. 6 mooie foto’s erbij. (Ook te vinden op archive.org.)

Claudia Comte op Wikipedia – helaas is dat slechts een stub, een ‘beginnetje’

Morgan Courtois

Morgan Courtois, Spring Figures, 2019, Lustwarande, Delirious
Morgan Courtois, Spring Figures
Delirious – Lustwarande 2019, Tilburg

Morgan Courtois (Frankrijk)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Hadrien Gerenton

Een bio van Hadrien Gerenton (Frankrijk) vind je bij galerie Jérôme Pauchant; ook een pagina met werk (2015-2017). Eveneens de moeite waard is deze ‘gallery’. Hadrien Gerenton heeft nog geen eigen artikel op Wikipedia.

Afbeeldingen via DuckDuckGo.

Daiga Grantina

Info over Daiga Grantina (Letland) en vooral veel werk vind je op de site van haar galerie Joseph Tang (Parijs): Daiga Grantina Archives (Kopie op archive.org).

Art Viewer toont enkele foto’s van werk van Daiga Grantina in Palais de Tokyo (Parijs), voorjaar 2018. Men schrijft er onder meer:

“Daiga Grantina has created a vast sculpture from a range of materials with varying qualities: hard and soft, transparent and opaque. Blended together in a strange and colourful landscape, each one of these materials has a role of its own in this organism that is playful, furious, confused, and a little ‘toll’ (the German term meaning ‘mad’ or ‘astounding’ which lends Grantina’s work its title).”

Meer over Daiga Grantina op arterritory.com, met afbeeldingen en een interview door Odrija Fišere, 2016-10-18. Op Wikipedia heeft Grantina nog geen eigen artikel (2019-06-7).

Siobhán Hapaska

Siobhán Hapaska (Ierland)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Lena Henke

De site van Lena Henke (Duitsland) ligt soms plat. Er staat een kopie op archive.org, maar veel heb je daar niet aan. Op Schirn.de vind je een beschrijving en beelden van haar installatie SCHREI MICH NICHT AN, KRIE­GER! uit 2017. (Kopie op archive.org)

Lena Henke op Wikipedia – een piepkleine pagina.

Camille Henrot

Op de website van Camille Henrot (Frankrijk) staan ruim 60 slideshows haar werk.

In Metropolis M schrijft Nanda Janssen: Camille Henrot krijgt carte blanche in Palais de Tokyo, over de expo Days are Dogs die Henrot verzorgde in Palais de Tokyo, in 2017. Met ook werk van David Horvitz, Maria Loboda, Nancy Lupo, Samara Scott, Avery Singer en Jacob Bromberg (Kopie van het artikel/interview op archive.org)

Camille Henrot en de macht van het grote geld, door Hans den Hartog Jager, NRC, 2017-11-30. “De grote solo-expositie van Camille Henrot in Parijs weerspiegelt de invloed van geldschieters in de kunst. Van die macht moet de Nederlandse kunstwereld nog doordrongen raken,” is het thema van het artikel van Den Hartog Jager. (Kopie op archive.org)

Camille Henrot op Wikipedia

Nicholas Hlobo

Nicholas Hlobo, Isithanga (2019) Delirious, Lustwarande Tilburg
Nicholas Hlobo, Isithanga
Delirious, Lustwarande 2019

Nicholas Hlobo (Zuid-Afrika)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Saskia Noor van Imhoff

Saskia Noor van Imhoff (Nederland)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Sven ’t Jolle

Sven ’t Jolle (België)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Sonia Kacem

Sonia Kacem (Zwitserland)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Esther Kläs

Esther Kläs,, Estar (2019) Delirious Lustwarande, Oude Warande
Esther Kläs,, Estar (2019)
Delirious – Lustwarande

Esther Kläs (Duitsland) bij haar galerie Xavier Hufkens (Brussel), met een mooie pagina over HORIZONTE. Zo heette haar 2e expo bij Xavier Hufkens, in 2018. De tekst van Mark Kremer is verhelderend. Het getoonde werk van Kläs vind ik heel poëtisch. (Had ik toch bijna ‘mooi’ geschreven! Jezus.)

Op vrijdag 14 juni, dus nog voor de opening van Delirious en zonder ‘het boekje’ (een toffe mini-catalogus) en onzeker wat betreft de tegels met nummers, struinde ik alvast een beetje door de Warande. Ik zag het meteen! Poëtisch! ‘Estar’ van Esther Kläs – zie de foto.

Sarah Lucas

Sarah Lucas, Kevin or Florian, Lustwarande 2019 Delirious
Sarah Lucas, Kevin & Florian [in beeld is ‘Kevin’]
Delirious, Lustwarande 2019

Sarah Lucas (Verenigd Koninkrijk)
Werk en bio van Sarah Lucas op Gladstone Gallery.

‘Museumtijdschrift’ had dit voorjaar een nieuwsbericht over Lustwarande ’19. Kort en niet bijster boeiend, maar wel met een heel leuke foto van een ‘courgette’ van Sarah Lucas met daarachter een kip op een pik. (Als het nou maar geen haan is! ;) (Kopie op archive.org)

Justin Matherly

Justin Matherly (Verenigde Staten)
In de nieuwsbrief van Lustwarande is Matherly’s ‘Nietzsche’s Rock’ (Duits: ‘Nietzsches Felsen’) afgebeeld. Daar wilde ik meer van weten. Misschien zou m’n ex-hedendaagsekunstvriendin Simone Rops het ook interessant vinden. Misschien.

Ik kwam eerst terecht bij YouTube: Skulptur Projekte Münster, 2017. (Weest op uw hoede voor de “muziek”, die misschien ongevraagd begint.)

Nietzsches Rock, Justin Matherly, München 2017
Nietzsche’s Rock, Justin Matherly, München 2017

Vervolgens heb ik met DuckDuckGo een leuke verzameling afbeeldingen van Nietzsche’s Rock tevoorschijn getoverd.

Na verder speuren stuitte ik op een enorme pdf op fundamentfoundation.nl, dat nu lustwarande.org is. De pdf is 16,4 MiB groot en bevat kennelijk een preselectie van kunstenaars voor Delirious: ‘LUSTWARANDE-’19-DELIRIOUS-shortlist.pdf, met dus meer kunstenaars erin met hun werk dan alleen de 25 op deze pagina. Gaaf om door te nemen, die pdf! (Mocht hij op een kwaaie dag zijn verdwenen, geen nood: op archive.org staat een kopie.)

Win McCarthy

Win McCarthy (Verenigde Staten)
Op frieze.com vind je een artikel (met flink wat afbeeldingen) door Harry Thorne over Win McCarthy (oktober 2017)

Bettina Pousttchi

Op haar eigen site toont Bettina Pousttchi (Duitsland) veel werk. (Je vindt er ook publicaties van haar.) De slideshow met Double Monuments for Flavin and Tatlin vond ik meteen tof. Dat komt vast ook door de toren van Tatlin.

Bettina Pousttchi op Wikipedia

Magali Reus

Magali Reus (Nederland)
Magali Reus in het Stedelijk. Over haar expo Mustard (2016)

Magali Reus op Wikipedia

Jehoshua Rozenman

Jehoshua Rozenman (Israël/Nederland)
Op de site van Jehoshua Rozenman zelf staan schilderijen, beeldhouwwerk, een toelichting op zijn werk en overzichten van tentoonstellingen. Delirious stond er vandaag (19 april) nog niet bij. Ook op galeries.nl staat werk van Rozenman.

Bojan Šarčević

Bojan-Šarčević, Overboard (2019) Delirious, Lustwarande, Tilburg
Bojan-Šarčević, Overboard (2019)
Delirious – Lustwarande

Bojan Šarčević (Frankrijk) heeft had een bijzonder minimalistische website. Hij was getiteld: “Home” en bestond uit één pagina. Daarop stond een mooie foto van ijs in een van zijn diepvrieskisten plus de titel van de foto, namelijk “Sentimentality is the core“.

[Dinsdag 11 juni 2019] Oeps! Bojan Šarčević heeft (per ongeluk of met opzet) de hosting van zijn website niet verlengd. Maar dat ik hierboven niet uit m’n nek lul over dat ijs in een diepvrieskist enzovoort, toont een kopie van bojansarcevic.net van 5 mei op archive.org.

Sentimentality is the core heette ook zijn tentoonstelling in ‘Modern Art’ Vyner Street, London, eind 2018. Ook op YouTube staat Sentimentality is the core, met een stuk of 5 diepvriezers. Op GalleriesNow vind je ook werk van Šarčević.

Bojan Šarčević op Wikipedia

Grace Schwindt

De site van Grace Schwindt (Duitsland)

(afbeeldingen via DuckDuckGo)

Eric Sidner

Eric Sidner (Verenigde Staten)
(Afbeeldingen via DuckDuckGo)

Filip Vervaet

Op de website van Filip Vervaet (België) vind je behalve werk ook zijn bio. Hij heeft nog geen eigen artikel op Wikipedia.

Van 25 mei t/m 18 augustus 2019 loopt in De Warande(!) in Turnhout zijn tentoonstelling: Up On The Hill, Down By The River (Kopie op archive.org).

Van de site van Cultuurhuis De Warande:
“In de Expozaal van de Warande loopt de nieuwe solotentoonstelling van Filip Vervaet. Op de twee niveaus van de zaal creëert deze beeldhouwer een boven- en een onderwereld. Bezoekers worden meegenomen doorheen een apart universum.
Vervaets werk is een vurig pleidooi voor het voortbestaan van het oeroude medium beeldhouwkunst. Zijn werk sluit aan bij een lange traditie van beeldhouwers als August Rodin of Medardo Rosso. Maar zijn voorbeelden komen ook uit het bredere veld van de beeldende kunst, met namen als Turrell, Kapoor, Rothko en Malevitsj. Zijn werk ademt dan ook een eigentijdsheid uit, en roept zelfs een toekomstbeeld op. […]”

[zondag 16 juni 2019] En nog een artikel over Filip Vervaet in ‘de andere Warande’, die in Turnhout. Menselijk zonder mensen, door Koen van Boxem, De Tijd, 2019-06-16.
O ja, dat je het weet: “‘Up on the Hill, Down the River’ is trouwens een coproductie tussen De Warande en het Vlaamse cultuurcentrum De Brakke Grond in Amsterdam, waar de expo later naartoe reist.”

LW 2019 LW

Aankondigingen en recensies van Delirious

  • Tilburgers.nl kopte op 4 februari 2019 ‘Jubileum jaar voor Lustwarande met grote expositie‘. Wat de spatie tussen ‘Jubileum’ en ‘jaar’ daar doet, is een raadsel. Maar alla, het is een informatief stukje. Compleet met een afbeelding van Nietzsche’s Rock van Justin Matherly.

  • De gegevens op bovengenoemde pagina komen van de stichting Lustwarande. Ze staan op haar pagina over Delirious. O, w8, de ontspoorde spatie ook!  ;-) (In het archief ermee.)

  • Over Lustwarande 2019 schrijft Joh Geerts: 15 juni begint tiende jubileumeditie van Lustwarande: Delirious op Tilburgers.nl, 2019-05-14.

  • Jubilerend Lustwarande kijkt weer vooruit, achtergrondartikel door Gerrit van den Hoven, Brabants Dagblad, 23 mei 2019. Over de geschiedenis van stichting Fundament, van Lustwarande, van de soms heftige problemen en de overwinning ervan. (Idem in het AD).

  • Boze brievenbussen in de Warande bij de tiende Lustwarande, door Gerrit van den Hoven, Brabants Dagblad 13 juni 2019. Leuke kennismaking met Delirious.


    Over de boze brievenbussen schrijft hij: “Het meest tot de verbeelding spreken de werken waarbij de makers een beroep doen op de fantasie van de toeschouwers. Zoals ‘Boze brievenbussen’ van de Belg Sven ’t Jolle (1966). In het bos staan opeens zes brievenbussen op een kluitje, uitzinnig vormgegeven alsof er toch ergens in het bos mensen zijn gekomen die hier hun post komen afhalen.”
  • Omroep Brabant, vrijdag 14 juni: ‘Wie heeft de grootste courgette?’, dubbelzinnigheid ligt altijd op de loer bij de Lustwarande, door Tom van den Oetelaar. Met een korte stukje video met Chris Driessen gezeten op “een hele grote bronzen piemel” (een van de 2 vette courgettes door Sarah Lucas) en eentje over de “Boze Brievenbussen” van Sven ’t Jolle. Ook foto’s van het werk van Claudia Comte, Eric Sidner en Justin Matherly. (Kopie op archive.org)

  • Lustwarande 2019: Delirious – door Paula Anguita, Tilburgers.nl, maandag 17 juni 2019

  • De eerste wat doordachte en daardoor ook kritische recensie die ik tegenkwam, is die van Sarah van Binsbergen in de Volkskrant van maandag 17 juni 2019. De beelden van Lustwarande laten je anders kijken naar het op zichzelf al prachtige wandelbos in Tilburg.

    Over de titel Delirious en over de kop van haar recensie schrijft Van Binsbergen: “De curatoren gaven de tentoonstelling de titel Delirious mee, maar om het een thema te noemen gaat wat ver. Daarvoor is de selectie van werken te divers qua onderwerpen, materialen en benaderingen. Het predikaat ‘hallucinerend en euforisch’, zoals de curatoren het thema uitleggen, valt lang niet op ieder werk te plakken.

    Gelukkig maar, zou je kunnen zeggen. Want wat de expositie vooral bijzonder maakt is de individuele zeggingskracht van de afzonderlijke beelden en hoe deze reageren op hun omgeving. De beelden staan kriskras langs de wandelroutes opgesteld om nietsvermoedende wandelaars te verrassen. Stuk voor stuk laten ze je anders kijken naar het op zichzelf al prachtige wandelbos, en hoe de kunst zich daar tijdelijk aan opdringt.”

Brief Encounters ’19

Net als in 2017 en 2018 is ook in 2019 Brief Encounters een onderdeel van Lustwarande. Deze korte ontmoetingen vinden plaats op 26 mei (3 ‘event sculptures‘ op één dag, namelijk van, door & met: Melanie Bonajo, William Hunt, Grace Schwindt) en op 8 september. Ook dan 3 ‘event sculptures‘ op één dag, met Phoebe Collings-James & Last Yearz Interesting Negro (VK), Tanja Ritterbex (NL) en Gosie Vervloessem.

Het programma voor Brief Encounters ’19 staat vanaf begin mei online. (Kopie op archive.org)

 

Peter Rogiers, zonder titel, 2004, Lustwarande 2004
Peter Rogiers, zonder titel (2004), staal en spuitverf
Lustwarande 2004 ‘Disorientation by Beauty’ – (Foto: Marja van der Pasch)

 

MiniMenu

HomeDan Weiss in ParadoxRichard Long in De Pont – (pagina inspecteren)

Een reactie plaatsen

negentien − 18 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.