Delirious – Lustwarande 2019 | Oude Warande

Bijgewerkt op 2020-09-29 om 01:02:32 door Harrie Baken

Delirious – Lustwarande 2019

Aankondiging Delirious, Lustwarande 2019, Tilburg
Aankondiging Delirious, Lustwarande 2019

In de zomer van 2019 was de Oude Warande in Tilburg weer een Lustwarande, ditmaal genaamd Delirious. Deze expositie van sculpturen was er nu voor de tiende keer – een jubileum dus.

Aan Delirious deden 25 kunstenaars mee. De tentoonstelling was te zien van zaterdag 15 juni tot en met zondag 20 oktober 2019.

Naar Lustwarande 2019 in de Oude Warande

Praktische info (route, plattegrond, entree, koffie)

Oude Warande, kleine plattegrond tegen boom
Kaartje tegen Amerikaanse eik

De praktische informatie over het bezoeken van Lustwarande heb ik verplaatst naar de pagina over de Oude Warande. De twee populaire plattegrondjes laat ik (ook) hier staan.

Klik op het grijze dingetje om plattegrond nummer 2 te zien. Het is een foto van de kaart op de roestbruine informatiezuil die je vindt bij de ‘ingang’ bij UvT / Warandelaan. Het kaartje wordt niet alleen vaak opgevraagd, maar ook ‘geleend’.

De exemplaren die je tegenkomt met rechtsonder het woord ‘Universiteit’ erop, zijn afkomstig van harriebaken.nl. ‘Universiteit’ heb ik er namelijk zelf op gezet, met het onvolprezen plaatjesprogramma GIMP.

Oké, nu eerst het overzicht van de 25 deelnemers aan Delirious.

De 25 kunstenaars op Lustwarande 2019: Delirious

De lijst hierna van de 25 deelnemende kunstenaars is wel volledig, maar er zou nog wat meer informatie bij mogen. Bij de beeldhouwers over wie ik nog weinig had gelezen, had ik om te beginnen een link gezet met daarin een zoekopdracht via DuckDuckGo naar afbeeldingen van hun werk.

Inmiddels staat alleen bij Justin Matherly nog zo’n DuckDuckGo-link. Bij alle sculpturen staat nu wel genoeg info om van daaruit meer te weten te komen over zowel maker als werk.

Isabelle Andriessen

Isabelle Andriessen, Ivory Dampers (2019), Lustwarande Delirious, Tilburg
Isabelle Andriessen, Ivory Dampers (2019)
Lustwarande Delirious, Tilburg

Op de site van Isabelle Andriessen (Nederland) kijk je misschien over de link naar haar werk heen, en dat zou eeuwig zonde zijn.

Werk van Isabelle Andriessen was onlangs te zien op ‘Freedom of Movement‘ in het SMA. Op lost-painters.nl bespreekt Niek Hendrix werk van haar uit de jaren 2011-2015 in: Cinnnamon: Isabelle Andriessen – Protobodies.

Ook bij Mister Motley een artikel: Het sci-fi mensbeeld van Isabelle Andriessen, door Najiba Brakkee, 2017-02-09.

In haar recensie De postapocalyptische landschappen van Isabelle Andriessen bespreekt Lucette ter Borg de tentoonstelling Resilient Bodies van Andriessen (Hoorn, voorjaar 2017).

Isabelle Andriessen heeft nog geen pagina op Wikipedia [2020-08-11]

Nina Canell

Nina Canell, Otic Pit (Right) (2019), Lustwarande, Delirious
Nina Canell, Otic Pit (Right) (2019)

Mothers’s Tankstation Limited toont mooi werk van Nina Canell (Zweden), onder meer van haar tentoonstelling “Reflexologies | Kunstmuseum St. Gallen, Switzerland” (2018) (Kopie op archive.org)

Nina Canell werkt vaak samen met Robin Watkins, bijvoorbeeld op de tentoonstelling Energy Budget in de vertoningsruimte CAPRI in Düsseldorf (voorjaar 2019 – archive.org). Energy Budget was een klein jaar eerder ook te zien in het S.M.A.K. in Gent (zomer 2018, archive.org).

Op de site van CAPRI vind je trouwens wel meer tof werk, zoals dat van Ellen Gallagher (Expo:: Nu-Nile, voorjaar 2018, archive.org).

Nina Canell en Robin Watkins hebben een gezamenlijke site: canellwatkins.org.

Wikipedia: Nina Canell

Steven Claydon

Steven Claydon, Concentric Communicators (2019) Lustwarande, Delirious, Tilburg
Steven Claydon
Concentric Communicators
(2019)

Het beeld Concentric Communicaters (Radial Arm Assembly) dat Steven Claydon (Verenigd Koninkrijk) voor Delirious heeft gemaakt, is een intrigerend beeld midden op een kruispunt in het kwadrant met het vierkant (noordwest).

Op Flickr.com heeft Butterfly Art News een flinke verzameling foto’s gepubliceerd van werk van Steven Claydon. Ze zijn gemaakt op de expositie The Gilded Bough in Sadie Coles HQ in 2016.

Meer werk van Steven Claydon bij galerie Sadie Coles HQ in Londen.

Werk, biografie en tentoonstellingen van Steven Claydon bij Saatchi Gallery (Londen).

Wikipedia: Steven Claydon

Claudia Comte

Claudia Comte,, The Big Marble Bumpy Grumpy (2019)
Claudia Comte
The Big Marble Bumpy Grumpy
(2019)

De site van Claudia Comte (CH oftewel Zwitserland) bevat ruim 1200 slideshows met haar werk. Je kunt er een hele middag mee vooruit.

Gallery Gladstone in New York toont een serie van 23 foto’s van het werk van Claudia Comte. Verder nog: bio, bibliografie, expo’s. Ongeveer hetzelfde vind je bij König Galerie (Berlijn), maar deels wel ander werk.

Artsy.com geeft een korte typering van Comte: “Claudia Comte is best known for her site-specific installations, featuring wooden sculptural forms set against graphic, abstract wall paintings. Comte creates a unique, rule-based measurement system for each new body of work so that every piece relates to a particular scale. Despite such regimented schemes, Comte’s pieces are imbued with a sense of playfulness, humor and irreverence, puncturing the solemn atmosphere connected with minimalism.”

Werk van Claudia Comte staat er ook, maar wordt niet fraai weergegeven – zo te zien zijn kunstenaars voor Artsy vooral verdienmodellen. De agressieve pop-ups voor een abo op de nieuwsbrief deden voor mij de deur dicht. Exit Artsy.

Beter ga je naar Berlin Art Link. Dat plaatst tenminste een interview: Claudia Comte Works Only for Her Work. Daar steek je wat van op. 6 mooie foto’s erbij. (Ook te vinden op archive.org.)

Wikipedia heeft over Claudia Comte een kort Engelstalig artikel en een nog korter Duitstalig. [2020-08-12]

Morgan Courtois

Morgan Courtois, Spring Figures, 2019, Lustwarande, Delirious
Morgan Courtois
Spring Figures (2019)

Werk van Morgan Courtois (Frankrijk) vind je onder meer op Art Viewer. Het betreft de tentoonstelling It’s All Tied Up in a Rainbow, zomer 2018, in Passerelle Centre d’art contemporain in Brest.

Een fantastisch mooie pdf is Figure Figure no. 6, 2018, Conversation avec Morgan Courtois [5,9 MiB], met daarin een Franstalig interview met Courtois en foto’s van werk van hem. (Idem op archive.org)

Ook op lustwarande.org vind je foto’s van Courtois’ werk.

Wikipedia heeft nog geen pagina over Morgan Courtois [2020-08-11]

Hadrien Gérenton

Hadrien Gerenton, Les Detectives Suavages (1, 2, 3, 4) (2019)
Hadrien Gerenton
Les Detectives Suavages
(2019) (detail)

Lustwarande.org over Hadrien Gérenton (tekst en foto’s)

Een bio van Hadrien Gérenton (Frankrijk) vind je bij galerie Jérôme Pauchant, ook een pagina met werk (2015-2017).

Ook op de site van Hadrien Gérenton zelf vind je een aantal mooie sculpturen. (Kopie op archive.org)

12 werken van Hadrien Gérenton vond ik op de site van galerie chantiersBoîteNoire (Montpellier).

Hadrien Gérenton heeft nog geen eigen artikel op Wikipedia [2020-08-11]

Daiga Grantina

Daiga Grantina, Nut Vels, 2019, Delirious, Lustwarande, Tilburg
Daiga Grantina, Nut Vels, 2019

Lustwarande.org geeft tekst en uitleg over Daiga Grantina en haar beeld Nut Vels (2019). Dat was ook nodig, want het beeld en zijn titel werden pas in de loop van de zomer bekend.

Info over Daiga Grantina (Letland) en vooral veel van haar werk vind je op de site van haar galerie Joseph Tang (Parijs), en wel in de Daiga Grantina Archives (Kopie op archive.org).

Art Viewer

Art Viewer toont enkele foto’s van werk van Daiga Grantina in Palais de Tokyo (Parijs), voorjaar 2018. Men schrijft er onder meer:
“Daiga Grantina has created a vast sculpture from a range of materials with varying qualities: hard and soft, transparent and opaque. Blended together in a strange and colourful landscape, each one of these materials has a role of its own in this organism that is playful, furious, confused, and a little ‘toll’ (the German term meaning ‘mad’ or ‘astounding’ which lends Grantina’s work its title).”

Op Wikipedia heeft Daiga Grantina nog geen eigen artikel [2020-08-11].

Siobhán Hapaska

Siobhán Hapaska, Sunflower (2013-2019), Lustwarande Delirious
Siobhán Hapaska
Sunflower (2013-2019)

Over en vooral ván Siobhán Hapaska (Ierland) vind je veel op de gave site van Kerlin Gallery in Dublin.

Op de homepage van de galerie in Dublin komt een grote foto van Sunflower in de Oude Warande letterlijk voorbij, op je scherm. (Op de pagina ‘Artists’ viel m’n oog overigens meteen ook op Callum Innes en Sean Scully.)

Ga je naar de pagina over Siobhán Hapaska, dan kom je vanzelf terecht bij werk van haar: installaties, video’s, sculptuur. Verder ook publicaties, een bio en komende en voorbije exposities. Aanrader!

Siobhán Hapaska op Wikipedia

Lena Henke

Lena Henke, 2017-2019, Las Pozas, Delirious
Lena Henke, Las Pozas (2017-2019)

De site van Lena Henke (Duitsland) ligt soms plat. Er staat een kopie op archive.org, maar veel heb je daar niet aan.

Op Schirn.de vind je een beschrijving en beelden van haar installatie SCHREI MICH NICHT AN, KRIE­GER! uit 2017. (Kopie op archive.org)

In de Wikipedia heeft Lena Henke een kleine Duitstalige pagina en een piepkleine Engelstalige [2020-08-12].

Camille Henrot

Camille Henrot, Dropping the Ball (2016), Delirious, Lustwarande
Camille Henrot
Dropping the Ball (2016)

Op de website van Camille Henrot (Frankrijk) staan ruim 60 slideshows met haar werk.

In Metropolis M schrijft Nanda Janssen: Camille Henrot krijgt carte blanche in Palais de Tokyo, over de expo Days are Dogs die Henrot verzorgde in Palais de Tokyo, in 2017. Met ook werk van David Horvitz, Maria Loboda, Nancy Lupo, Samara Scott, Avery Singer en Jacob Bromberg (Kopie van het artikel/interview op archive.org)

Camille Henrot en de macht van het grote geld, door Hans den Hartog Jager, NRC, 2017-11-30. “De grote solo-expositie van Camille Henrot in Parijs weerspiegelt de invloed van geldschieters in de kunst. Van die macht moet de Nederlandse kunstwereld nog doordrongen raken,” is het thema van het artikel van Den Hartog Jager. (Kopie op archive.org)

Op Wikipedia: Camille Henrot

Nicholas Hlobo

Nicholas Hlobo, Isithanga (2019) Lustwarande Delirious, Tilburg
Nicholas Hlobo, Isithanga (2019)

De site van museum Zeitz MOCAA in Kaapstad heeft een pagina over Nicholas Hlobo (Zuid-Afrika), met een link naar een fraaie serie foto’s van Iimpundulu Zonke Ziyandilandela.

Op YouTube staat de video Nicholas Hlobo’s Post-Apartheid Sculpture Art [24 min.], over Nicholas Hlobo en zijn werk.

Op Wikipedia: Nicholas Hlobo

Saskia Noor van Imhoff

Saskia Noor van Imhoff #+30.00 (2017) Lustwarande-2019
Saskia Noor van Imhoff
#+30.00 (2017), Delirious 2019

Werk van Saskia Noor van Imhoff (Nederland) vind je bij Grimm Gallery (Amsterdam). Zie onder meer hun pdf over Van Imhoff op de expo Unseen, Amsterdam, 20/22 september 2019.

De genoemde pdf is foetsie, maar op archive.org vind je een te downloaden kopie.

Op Wikipedia: Saskia Noor van Imhoff

Sven ’t Jolle

Sven 't Jolle 2019 Out of touch (Boze brievenbussen) Lustwarande
Sven ’t Jolle
Out of touch (2019)
(Boze brievenbussen)

Kijk voor een mooie serie foto’s van werk van Sven ’t Jolle (België) bij galerie Laurent Godin (Parijs). Met cv / bio.

Idem bij PLUS-ONE Gallery in Antwerpen. (kopie op archive.org)

In het S.M.A.K in Gent exposeerde ’t Jolle werk over vluchtelingen “zonder papieren” (2006). Sans-papiers (archive.org).

Tom van den Oetelaar / Omroep Brabant licht op YouTube de Boze brievenbussen kort toe.

Wikipedia heeft over Sven ’t Jolle nog geen artikel [2020-08-11]. Dat is jammer, vind ik.

Sonia Kacem

Sonia Kacem, Digging Soft Walls (2019), Lustwarande Delirious
Sonia Kacem
Digging Soft Walls (2019)

Op de site van galerie T293 in Rome een fraaie slideshow van werk van Sonia Kacem (Zwitserland) (kopie op archive.org).

Ook bij Galerie Gregor Staiger (Zürich) werk van Sonia Kacem (archive.org). En bij Frieze een artikel over haar: Make, move, dispose, repeat (2014). (archive.org)

Wikipedia heeft alleen nog een artikel over Sonia Kacem in het Frans [2020-08-11].

Esther Kläs

Esther Kläs, Estar (2019) Delirious Lustwarande, Oude Warande
Esther Kläs, Estar (2019)
Delirious – Lustwarande

Bij haar galerie Xavier Hufkens heeft Esther Kläs (Duitsland) een mooie pagina over HORIZONTE. Zo heette daar haar 2e expo, in 2018. De tekst van Mark Kremer is verhelderend. Het getoonde werk van Kläs vind ik poëtisch.

Op vrijdag 14 juni, dus nog voor de opening van Delirious en zonder ‘het boekje’ (dat bleek een toffe mini-catalogus) en ook nog eens onzeker wat betreft de lichtgroene tegels met nummers, struinde ik alvast een beetje door de Warande. Ik ‘herkende’ het meteen! Poëtisch! ‘Estar’ van Esther Kläs – zie de foto.

Peter van den Besselaar (die met het leuke blog met elke dag een foto van iets in, uit of van Tilburg) wordt op Tilburgers.nl (2019-08-18) aangehaald met zijn vermoeden: “Veel Tilburgers zullen zeggen: Goh, een plenkske.” (kopie op archive.org)
Nou ja, zeg! ;-)

In de Wikipedia is nog geen pagina gewijd aan Esther Kläs [2020-08-11]

Sarah Lucas

Sarah Lucas, Kevin or Florian, Lustwarande 2019 Delirious
Sarah Lucas, Kevin (2013), Lustwarande 2019

Werk en bio van Sarah Lucas (Verenigd Koninkrijk) op de site van Gladstone Gallery.

Museumtijdschrift had dit voorjaar een nieuwsbericht over Lustwarande ’19. Kort, en niet bijster boeiend, maar wel met een bijzonder leuke foto van een ‘courgette’ van Sarah Lucas met daarachter een kip op een pik. (Inmiddels is de hele pagina (museumtijdschrift.nl/…/…-19-delirious/) verdwenen.) Nee, een raar plaatje was het niet, kippen zijn immers gek op pikken. Half juli zag ik de pikkip plots niet meer. Ze was verwijderd! De pik ook. Gelukkig voor zowel pik- als kipliefhebbers staat er (niet geheel toevallig) een kopie op archive.org. Leve de WayBack Machine!

Meer over Kevin & Florian (2013) op Sculpture in the City. Uit de toelichting: “Florian and Kevin are monumental sculptures of marrows, cast in both bronze and concrete. The marrow has appeared multiple times in Lucas’s art, as symbol of growth, fecundity and the English pastoral tradition.” (Kopie op archive.org)

Bij Sadie Coles HQ vind je een pdf (674 KiB) met 2 gave foto’s van zowel Kevin als Florian, beide courgettes (of marrows) uitgevoerd in brons. De toelichting vermeldt ook de locaties van de apart tentoongestelde ‘gevallen’ en tevens de betonnen exemplaren. (Kopie op archive.org)

Sarah Lucas: A Young British Artist grows up and speaks out, door Christina Patterson in The Independent, 2012-07-21 (Kopie op archive.org)

The Guardian van 2011-05-27: The Saturday interview: Sarah Lucas, door Aida Edemariam (Kopie op archive.org)

In The Scotsman van 2014-02-09: Interview: Sarah Lucas on her shocking artwork. Sarah Lucas explains to Susan Mansfield why size matters when it comes to her shocking artwork – and why she’s happy to go out on a limb. Over Lucas’ expo in Tramway in Glasgow, 2014. (Laadt de pagina niet, ga dan naar de kopie op archive.org.)

Interview with Sarah Lucas by Marta Gnyp for Zoo Magazine #44, June 2014 (Kopie op archive.org)

Op de site van Sadie Coles HQ staat een enorme cv/lijst van tentoonstellingen van Sarah Lucas (pdf, 236 KiB) (Kopie op archive.org)

Op Wikipedia: Sarah Lucas

Nieuws over Sarah Lucas (na Delirious)

[2020-02-16] In Utrecht is bij het Centraal Museum een “metersgrote gouden courgette met de naam Kevin op een sokkel gezet.” Het bericht in de Utrechtse Internet Courant vermeldt verder: “Het kunstwerk is gemaakt door de Engelse Sarah Lucas en staat symbool voor groei en vruchtbaarheid.”

[2020-02-20] Een tros borsten op een stoel: persifleert Sarah Lucas de mannelijke lust of is er meer aan de hand? – door Stefan Kuiper in de Volkskrant van donderdag 2020-02-20 [als je geen abo hebt maar wel pech, bots je op een betaalmuur]. (P.S. Opgelost op 18 september 2020.)
In het Centraal Museum in Utrecht loopt Kuiper rond op de expositie Moesman: surrealisme en de seksen. Zijn artikel concentreert zich op Titti Doris (2017) van Sarah Lucas.

Justin Matherly

Justin Matherly, Cost of living, mob above, mob below w.t.n.c.g.l. (2013) Lustwarande 2019
Justin Matherly, Cost of living
(mob above, mob below w.t.n.c.g.l
(2013) Lustwarande 2019

In de nieuwsbrief van Lustwarande die de expositie Delirious aankondigde, was ‘Nietzsche’s Rock’ (Duits: ‘Nietzsches Felsen’) van Justin Matherly (Verenigde Staten) afgebeeld. (Kopie op archive.org.) Daar wilde ik meer van weten.

Ik kwam eerst terecht bij YouTube: Skulptur Projekte Münster, 2017. (Wees op je hoede voor de “muziek”, die ongevraagd je oren binnendringt.)

Vervolgens heb ik met DuckDuckGo een leuke verzameling afbeeldingen van Nietzsche’s Rock tevoorschijn getoverd.

Vette pdf

Na verder speuren stuitte ik op een enorme pdf op fundamentfoundation.nl, dat nu lustwarande.org is. De pdf is 16,4 MiB groot en bevat kennelijk een preselectie van kunstenaars voor Delirious: ‘LUSTWARANDE-’19-DELIRIOUS-shortlist.pdf, met dus méér kunstenaars erin met hun werk dan alleen de 25 op deze pagina. Gaaf om door te nemen, die pdf!

Nietzsche's Rock, Justin Matherly, München 2017
Nietzsche’s Rock, Justin Matherly

Mocht die pdf op een kwaaie dag zijn verdwenen, geen nood: op archive.org staat een kopie. Al gauw bleek het maken van die back-up een puike actie van Harlock Justin Time. Misschien ken je hem.

Justin Matherly op Wikipedia

Win McCarthy

Win McCarthy, Master (2019), Lustwarande Delirious
Win McCarthy, Master (2019)

Over Win McCarthy (Verenigde Staten) vind je op frieze.com een artikel door Harry Thorne (met flink wat afbeeldingen, oktober 2017).

Tijdens het bijwerken van deze pagina stuitte ik op Een verborgen zelfportret – Win McCarthy door Milo Overmeire op de site Mr. Motley, 2018-05-31. (Kopie op archive.org)

Het gaat over een interview dat niet doorging, want, schrijft Overmeire over McCarthy, “De relatie tussen het persoonlijke, en het openbare leven is namelijk precies waar zijn werk over gaat. Om deze inhoud van zijn werk te waarborgen lijkt hij zich bewust in nevelen te hullen.”

Misschien heeft Win McCarthy ook daarom nog geen pagina op Wikipedia [2020-08-11]

Bettina Pousttchi

Bettina Pousttchi, Marlene I, Marlene II, Marlene III (2019) Lustwarande
Bettina Pousttchi
Marlene I, Marlene II, Marlene III (2019)

Op haar eigen site toont Bettina Pousttchi (Duitsland) veel werk. (Je vindt er ook publicaties van haar.) De slideshow met Double Monuments for Flavin and Tatlin vond ik meteen tof. Dat komt vast ook door de toren van Tatlin.

Op Wikipedia: Bettina Pousttchi

Magali Reus

Op de plattegrond in de kleine catalogus staat “nummer 20” 3 keer vermeld. Het werk Settings van Magali Reus (Nederland) bestaat namelijk uit 3 delen: Pass, Antennae en Swallows.

Swallows vind je tegen een muur van 1 van de 2 witte gebouwen (bij de Grotto), Antennae staat in ‘de cirkel linksonder’ en Pass in de vijver.

Werk uit 2014 t/m 2017 op Magali Reus haar eigen site.

Magali Reus in het Stedelijk. Over haar expo Mustard (2016)

Prix de Rome voor kunstenares Magali Reus“, door Anna van Leeuwen, Vk 2015-12-17. Citaat: “Reus was voor deze prijs voorgedragen door Roos Gortzak, directeur van museum de Vleeshal in Middelburg. Zij roemde Reus’ werk omdat het de toeschouwer laat nadenken over ‘het onderscheid tussen cultuur en natuur’.”

Interview door Andrea van Pol met Roos Gortzak over Magali Reus Prix de Rome 2015 (video op YouTube, 4 minuten)

Magali Reus op Wikipedia

Jehoshua Rozenman

Jehoshua Rozenman Circular Ashes (2019) Lustwarande Delirious
Jehoshua Rozenman
Circular Ashes (2019)

Op de site van Jehoshua Rozenman (Israël/Nederland) staan schilderijen, beeldhouwwerk, een toelichting op zijn werk, onder meer werk voor Delirious, en overzichten van tentoonstellingen.

Ook op Gallery Viewer staat werk van Jehoshua Rozenman. (Kopietje op archive.today)

Wikipedia: Jehoshua Rozenman

Bojan Šarčević

Bojan-Šarčević, Overboard (2019) Delirious, Lustwarande, Tilburg
Bojan-Šarčević
Overboard (2019)

Bojan Šarčević (Frankrijk) heeft, nee had een bijzonder minimalistische website. ‘bojansarcevic.net’ bestond uit één pagina. Daarop stond een mooie foto van ijs in een van zijn diepvrieskisten plus de titel van de foto, namelijk “Sentimentality is the core“.

[Dinsdag 11 juni 2019] De genoemde site van Bojan Šarčević bestaat niet meer. Maar dat ik hierboven niet uit m’n nek lul over dat ijs in een diepvrieskist enzovoort, kun je zien op een kopie van bojansarcevic.net van 5 mei op archive.org.

Sentimentality is the core heette ook zijn tentoonstelling in ‘Modern Art’ Vyner Street, London, eind 2018. Ook op YouTube staat Sentimentality is the core, met een stuk of 5 diepvriezers. Op GalleriesNow vind je ook werk van Šarčević.

Wikipedia: Bojan Šarčević

Grace Schwindt

Grace Schwindt, performance Frozen Dance, 2019-05-26, Brief Encounters, veld
Het veld waar de performance Frozen Dance
Grace Schwindt plaatsvond (Brief Encounters).
Zie voor de performance (2019-05-26) de video.

Mijn foto laat niet veel meer zien dan het veld waarop op 26 mei de performance Frozen Dance plaatsvond. Op de zwarte ‘sokkels’ stonden kleine glazen beelden van Willem van Oijen.

Op Vimeo staat een verslag op video van Frozen Dance van Grace Schwindt. De video is voorzien van een uitgebreide Engelstalige toelichting.

Op de site van Grace Schwindt (Duitsland) vind je werk van haar, en overzichten van exposities, recensies en interviews.

Er is nog geen pagina over Grace Schwindt op Wikipedia [2020-08-12].

Eric Sidner

Eric Sidner, 5 heads (head 1, head 2, etc.) (2019) Lustwarande 2019
Eric Sidner, 5 heads (2019)

Werk en een bio van Eric Sidner (Verenigde Staten) vind je bij galerie Deborah Schamoni. Tevens een fraaie slideshow, die begint met 4 foto’s van de 5 heads van Delirious. Ook de laatste, nr. 18, is een head. Vet! (kopie op archive.org)

Op bovengenoemde pagina staat ook een kleine maar gave pdf, getiteld Searching for the Artist’s Intentions in Suspended, Sculptural Paintings, door Will Heinrich, 2015-12-05. (idem op archive.org)

Zie ook deze 2 zeer gevarieerde pagina’s van Art Viewer: Eric Sidner (1) (archive.org) en Eric Sidner (2) (archive.org)

Er is nog geen Wikipediapagina over Eric Sidner [2020-08-12].

Filip Vervaet

Filip Vervaet, Setting (2019) Lustwarande Delirious, Oude Warande, Tilburg
Filip Vervaet, Setting (2019)

Op de website van Filip Vervaet (België) vind je behalve werk ook zijn bio.

Van 25 mei t/m 18 augustus 2019 liep in Cultuurhuis de Warande in Turnhout zijn tentoonstelling: Up On The Hill, Down By The River. (De link daarnaartoe is niet meer. De website van het Cultuurhuis heeft geen archief. Maar er is een kopie op archive.org).

Van de site van Cultuurhuis De Warande:
“In de Expozaal van de Warande loopt de nieuwe solotentoonstelling van Filip Vervaet. Op de twee niveaus van de zaal creëert deze beeldhouwer een boven- en een onderwereld. Bezoekers worden meegenomen doorheen een apart universum.
Vervaets werk is een vurig pleidooi voor het voortbestaan van het oeroude medium beeldhouwkunst. Zijn werk sluit aan bij een lange traditie van beeldhouwers als August Rodin of Medardo Rosso. Maar zijn voorbeelden komen ook uit het bredere veld van de beeldende kunst, met namen als Turrell, Kapoor, Rothko en Malevitsj. Zijn werk ademt dan ook een eigentijdsheid uit, en roept zelfs een toekomstbeeld op. […]”

Ook tijd.be heeft een artikel over Up On The Hill, Down By The River: Menselijk zonder mensen door Koen van Boxem, 2019-06-16 (idem op archive.org & archive.today)

Filip Vervaet heeft nog geen pagina in de Wikipedia [2020-09-05]

Aankondigingen, recensies, blogberichten

Tilburgers.nl (1)

De krant Tilburgers.nl kopte op 4 februari 2019 ‘Jubileum jaar voor Lustwarande met grote expositie‘. Wat de spatie tussen ‘Jubileum’ en ‘jaar’ daar doet, is een raadsel. Maar alla, het is een informatief stukje. Compleet met een afbeelding van Nietzsche’s Rock van Justin Matherly.

Tilburgers.nl (2)

Over Lustwarande 2019 schrijft John Geerts: 15 juni begint tiende jubileumeditie van Lustwarande: Delirious op Tilburgers.nl, 2019-05-14.

Brabants Dagblad (1)

Jubilerend Lustwarande kijkt weer vooruit, achtergrondartikel door Gerrit van den Hoven, Brabants Dagblad, 23 mei 2019. Over de geschiedenis van stichting Fundament, van Lustwarande, van de soms heftige problemen en de overwinning ervan.

Brabants Dagblad (2)

Boze brievenbussen in de Warande bij de tiende Lustwarande, door Gerrit van den Hoven, Brabants Dagblad 13 juni 2019. Leuke kennismaking met Delirious. (Idem in het Eindhovens Dagblad.)

Over de boze brievenbussen schrijft hij: “Het meest tot de verbeelding spreken de werken waarbij de makers een beroep doen op de fantasie van de toeschouwers. Zoals ‘Boze brievenbussen’ van de Belg Sven ’t Jolle (1966). In het bos staan opeens zes brievenbussen op een kluitje, uitzinnig vormgegeven alsof er toch ergens in het bos mensen zijn gekomen die hier hun post komen afhalen.”

Omroep Brabant

Omroep Brabant, vrijdag 14 juni: ‘Wie heeft de grootste courgette?’, dubbelzinnigheid ligt altijd op de loer bij de Lustwarande, door Tom van den Oetelaar. Met een korte stukje video met Chris Driessen gezeten op “een hele grote bronzen piemel” (een van de 2 vette courgettes door Sarah Lucas) en eentje over de “Boze Brievenbussen” van Sven ’t Jolle. Ook foto’s van het werk van Claudia Comte, Eric Sidner en Justin Matherly. (kopie op archive.org)

Tilburgers.nl (3)

Lustwarande 2019: Delirious – door Paula Anguita, Tilburgers.nl, maandag 17 juni 2019

Volkskrant

De eerste wat doordachte en daardoor ook kritische recensie die ik tegenkwam, is die van Sarah van Binsbergen in de Volkskrant van maandag 17 juni 2019. De beelden van Lustwarande laten je anders kijken naar het op zichzelf al prachtige wandelbos in Tilburg. (Ook op archive.today)

Over de titel Delirious en over de kop van haar recensie schrijft Van Binsbergen:
“De curatoren gaven de tentoonstelling de titel Delirious mee, maar om het een thema te noemen gaat wat ver. Daarvoor is de selectie van werken te divers qua onderwerpen, materialen en benaderingen. Het predikaat ‘hallucinerend en euforisch’, zoals de curatoren het thema uitleggen, valt lang niet op ieder werk te plakken.

Gelukkig maar, zou je kunnen zeggen. Want wat de expositie vooral bijzonder maakt is de individuele zeggingskracht van de afzonderlijke beelden en hoe deze reageren op hun omgeving. De beelden staan kriskras langs de wandelroutes opgesteld om nietsvermoedende wandelaars te verrassen. Stuk voor stuk laten ze je anders kijken naar het op zichzelf al prachtige wandelbos, en hoe de kunst zich daar tijdelijk aan opdringt.”

Univers

Een kort bericht met foto’s in Univers, het magazine van de Universiteit van Tilburg. Een frisse neus, kunst en kriebels in het Warandebos, door Adrian van den Eerenbeemt, woensdag 2019-06-19. Inclusief waarschuwing voor de eikenprocessierups, die in de zomer van 2019 nogal actief was in lanen met zomereiken.

Telegrof

Ook het landelijke sufferdje voor liefhebbers van sensatie, pulp en tweedehands auto’s plaatst een bespreking: Jubileumeditie Lustwarande in Tilburgs sterrenbos, Telegraaf 2019-06-24, door Paola van de Velde. Over de beelden die Sara Lucas maakt, gebruikt Van de Velde 2× de omschrijving ‘schuine humor’. Je moet je doelgroep nieuwsgierig maken en omzet draaien, nietwaar.

Na de onwaarheid dat de “Oude Warande, beter bekend [is] als het Tilburgse sterrenbos”, volgt de boute bewering dat Lucas de courgettes Florian & Kevin vernoemd heeft “naar twee van haar ex-vriendjes”. Ik geloofde er geen barst van. Ook nu, na een halfuur googelen, denk ik dat Van der Velde een duim heeft zo groot als een courgette van Lucas.

De banale chapeau (‘bovenkop’) doet de deur dicht: “Sarah Lucas zet exen als courgettes te kijk” (kopie op archive.org).

Trendbeheer.com – Niels Post

“Eigenlijk altijd een feest […] Dit jaar een heerlijke jubileum editie, de tiende tentoonstelling sinds 2000.” schrijft Niels Post in zijn bespreking Lustwarande 2019. Veel leuke foto’s erbij (kopie op archive.org).

NRC – Sandra Smets

Sandra Smets zal weleens even flink uithalen: Loodzware teksten bij magere beelden op tiende editie van Lustwarande (NRC 2019-07-27, ook op archive.org). En er met de ondertitel nog een schepje bovenop doen: “Geen omgeving is zo gunstig voor kunst als een wandelpark, en toch weet deze kunstroute teleur te stellen. Op een paar brievenbusmannetjes na.”. Nou, daar ben ik het niet mee eens, hoor!

Dat de Boze brievenbussen van Sven ’t Jolle helemaal te gek zijn, dat vind ik ook. En dat je in een kleine catalogus die je verkoopt als entreebewijs moet proberen te schrijven voor het grote(re) publiek dat je immers wilt trekken – mee eens. Vervolgens noemt Sandra Smets inderdaad een aantal wel héél sterke beelden, maar dat alle andere ‘mager’ zijn, nee. En het fantastische Estar van Esther Kläs nóémt ze niet eens. Drie strafpunten! Maar toch wel een leuke en scherpe bespreking.

Wilma Takes a Break (blog)

Vrouwelijke kunstenaars op jubileum editie Lustwarande, gezellige en informatieve blogpost door Wilma Lankhorst, 2019-09-06. (kopie op archive.org)

Brief Encounters ’19

Net als in ’17 en ’18 is ook in ’19 Brief Encounters een onderdeel van Lustwarande. Deze korte ontmoetingen vonden plaats op 26 mei 2019 (archive.org) (3 event sculptures op één dag, namelijk van, door & met: Melanie Bonajo, William Hunt, Grace Schwindt) en op 8 september 2019 (archive.org). Ook toen: 3 event sculptures op één dag, met Phoebe Collings-James & Last Yearz Interesting Negro (VK), Tanja Ritterbex (NL) en Gosie Vervloessem.

Eefje Wentelteefje: ‘Interessant!’

Eefje Wentelteefje is Dol op een goede performance in het bos, door Jeroen de Leijer. (Univers 2019-09-09, ook op archive.org)

Menu

home | blog/overzicht | Oude Warande | Lustwarande 2018 | LW 2017 | LW 2016 | LW 2015 | LW 2011 | Lustwarande 2004 | Mark Wallinger | Dan Weiss | Richard Long | WP-app | archiveren | logboek | dagboek | validator | harrie@harriebaken.nl | Lustwarande Moet Blijven!

Plaats een reactie

vijf × 5 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.